De blinde die managers leert zien

In de Verenigde Staten is een nieuwe managementgoeroe opgestaan. Isaac Lidsky kreeg op zijn dertiende te horen dat hij blind zou worden. ‘Ik zou een klein, betekenisloos leven leiden. Daar was ik zeker van.’ Maar zo liep het dus niet.

Isaac Lidsky (37) mag dan volledig blind zijn, soms komen er prelichtjes in zijn ogen. Of lijkt dat maar zo? Misschien doet zijn onwaarschijnlijke levensverhaal ons dingen zien die we graag willen zien. Ondanks zijn blindheid schopte Lidsky het tot CEO van ODC Construction, een van de meest succesvolle bouwbedrijven in Orlando. En tot begenadigd TED-talker.

Sinds twee weken heeft Lidsky met ‘Eyes Wide Open’ ook zijn eerste managementboek uit. Daar werd reikhalzend naar uitgekeken, nadat The Washington Post het voortijdig had uitgeroepen tot een van de tien managementboeken van 2017. De pre-orders op Amazon waren niet bij te houden. Zelfs in Europa, waar het boek nog niet uit is, heeft Lidsky al een eerste tournee achter de rug.

‘Ik ben geboren in een sprookje’, zegt Lidsky als we hem ontmoeten in het Marriott hotel. Hij is in Gent op uitnodiging van Jo De Wolf, de topman van de beursgenoteerde vastgoedgroep Montea, die een grote fan is. ‘Ik hoorde hem voor het eerst spreken op een congres voor jonge CEO’s in Dubai. Ik werd weggeblazen. Zo inspirerend.’

Lidsky bracht zijn jeugd door in het zonnige Miami, de stad van melk en honing. En daar mocht hij al snel van proeven. Als kind figureerde hij in meer dan honderd televisiecommercials. Op zijn dertiende speelde hij de nerdy Weasel in de Amerikaanse sitcom ‘Saved by the Bell: The New Class’. Lidsky leidde een zorgeloos bestaan, tot de dag dat zijn moeder hem naar de oogarts stuurde voor een controle. ‘Er was niets mis met mijn ogen, maar mijn oudste zus liep constant tegen dingen aan. Haar onhandigheid hadden wij altijd charmant gevonden, maar ze begon zich steeds vaker te bezeren. Na een dag testen bracht de dokter slecht nieuws: ‘Je zal net als je zus blind worden. Ik weet niet wanneer. Er is geen behandeling. We weten weinig over je ziekte, retinitis pigmentosa. Veel geluk.’

‘De autorit naar huis zal ik me mijn hele leven herinneren. Mama zat achter het stuur te huilen. Ik kon alleen maar denken: ‘Mijn leven is om zeep.’ Ik dácht niet dat mijn blindheid mijn leven zou verwoesten, ik wíst het. Het was een doodvonnis. Ik zou een onopmerkzaam, klein, triestig leven leiden. Geen enkele vrouw zou me liefhebben. Ik zou nooit vader worden. Ik zou zelf altijd een soort van kind blijven.’

Race tegen de klok

De jaren die volgden, waren verschrikkelijk.

‘Mijn wereld veranderde geleidelijk in een griezelige kermisattractie. Een spiegelpaleis, maar niet om te lachen. In winkels sprak ik verkoopsters aan, terwijl het paspoppen waren. In een chic restaurant stond ik mijn handen te wassen in een urinoir. Voorwerpen verschenen, verdwenen en vervormden voor mijn ogen. Het was erg angstaanjagend en destabiliserend. Uiteindelijk zag ik niets meer.’

Lidsky begon een race tegen de klok: hij wilde zo veel mogelijk gedaan krijgen voor het licht uitging. Op zijn 16de werd hij toegelaten tot Harvard, waar hij wiskunde en computerwetenschappen studeerde, en later rechten. Hij ging aan de slag als klerk voor twee rechters van het Amerikaanse Hooggerechtshof, voor een jonge jurist de ultieme job.

‘Ik studeerde als een gek, maar ik herinner me van die periode vooral dat ik in een tunnel van angst leefde. ‘Waarom gebruik je geen stok? Het zou je leven veel makkelijker maken’, zei een onderzoeker op een dag. Ik wilde het niet horen, maar door zijn opmerking ging ik de zaken plots helder zien. Voortaan zou ik mijn problemen zo compact mogelijk benaderen, ze opdelen in de kleinst mogelijke partikels.’

Lidsky begon een stok te gebruiken en installeerde de meest geavanceerde spraaktechnologie op zijn computer. ‘Iedereen vraagt zich altijd af of blinde mensen beter kunnen horen. Natuurlijk niet! Maar ze luisteren beter, omdat het moet. Zoals mensen zich trainen in snellezen, heb ik me geoefend in snelluisteren. Ik speel mijn luisterboeken tot drie keer sneller af dan gemiddeld.’

Lidsky is soms nog verbaasd over wat hij weet zonder het te hebben gezien. ‘Ik zat een keer met vrienden op restaurant. Iemand vroeg waar het toilet was. Mijn tafelgenoot wees de verkeerde richting aan. Ik zei: ‘Dat klopt niet, het is vlak bij de bar. Iedereen was stomverbaasd. Ik was er nog niet naar het toilet geweest en toch kon ik de weg precies beschrijven: voorbij de bar met die ovalen vorm, dan links de trap omlaag, waar de verlichting anders is en het geluid holler klinkt.’

Valies vol cash

Na zijn opgemerkte passage bij het Hooggerechtshof ging Lidsky aan de slag bij een prestigieus advocatenkantoor in New York. ‘Ik verdiende tonnen geld, was op weg partner te worden en nog meer te verdienen. Maar ik was doodongelukkig. Ik zag mijn vrouw, die zwanger was van onze drieling, amper.’

Hij besloot naar Florida te verhuizen en ondernemer te worden. Samen met zijn kamergenoot in Harvard kocht hij een bouwbedrijfje. ‘Al ons spaargeld ging ernaartoe. Maar ik was ervan overtuigd: het was een goede deal. Na de financiële crisis waren in de bouwsector koopjes te doen. Bovendien hadden we uitgebreid met de vorige eigenaar gesproken.’

Maar na enkele maanden vielen er lijken uit de kast. De firma was bankroet. ‘Het scheelde geen haar of we hadden een faillissement aangevraagd en waren met hangende pootjes bij mijn schoonouders ingetrokken, met onze drie baby’s. Ik heb zelfs naar mijn moeder gebeld om haar dat scenario uit de doeken te doen. Ze reageerde resoluut: ‘Ik geef je al mijn spaargeld. Probeer het recht te trekken.”

Het leidde enkele dagen later tot een scène die recht uit een sitcom zou kunnen komen. ‘Samen met mijn vrouw – en een slapende drieling op de achterbank – begon ik aan een lange autorit in het donker. Mijn moeder kwam ons tegemoetgereden, met in haar koffer een valies vol cash, haar volledige pensioen. We hadden afgesproken aan een tankstation langs de snelweg.’

Maar Lidky’s innerlijke criticus nam het stuur over. ‘Je bent een loser. Je hebt het spaargeld van je gezin in drie maanden verkwanseld, en nu ga je hetzelfde doen met het spaargeld van je familie. Je hebt je problemen zelf gecreëerd. En nu denk je dat jij ze kan oplossen? Denk je misschien dat je Warren Buffet bent, of Bill Gates? Do not throw good money after bad! Maak een U-bocht, neem dat geld niet aan.’

‘Ik vroeg mezelf: ‘Wat wil je nu eigenlijk bereiken in je leven?’ Het antwoord was simpel: ik wilde ’s avonds thuiskomen en met mijn drieling in de tuin spelen. Ik wilde helemaal geen biljonair worden, ik wilde alleen een leuk bedrijfje uitbouwen met wat leuke mensen. Plots wist ik wat me te doen stond. Met het geld van mijn moeder konden we tijd kopen om orde op zaken stellen.’

Lidsky slaagde erin het verlieslatende bedrijf een U-bocht te laten maken. In vijf jaar vertienvoudigde de omzet, van 15 naar 150 miljoen dollar. Vandaag is ODC Construction een van de snelst groeiende bedrijven in de sector, met winstmarges waar collega’s jaloers op zijn. Het maakt Lidsky trots. ‘Eerst dacht ik dat mijn blindheid een handicap zou zijn als bedrijfsleider, maar dat klopt niet. Doordat ik blind ben, heb ik een extra mondig team. Ik dwing mijn collega’s luidop te denken. Als het op een vergadering stil blijft, zeg ik: ‘Komaan jongens, zitten jullie allemaal weer te knikken? Dan doen we een rondje. Bij de ene blijkt die ‘ja’ toch een ‘ja, maar’ te zijn, of een ‘misschien’. Zonder mondelinge feedback kan ik simpelweg niet werken.’

Zijn verhaal klinkt als een sprookje, te mooi om waar te zijn. We vragen hem of hij zijn zicht nog terug zou willen. ‘Natuurlijk. Daarom heb ik Hope for vision opgericht, een organisatie die wetenschappelijk onderzoek naar oogziekten steunt. Ik zou zo graag de gezichten van mijn kinderen eens zien.’

BIO

Isaac Lidsky (37) groeide zorgeloos op in Miami, waar hij als kind in tv-commercials figureerde en een rol te pakken kreeg in de sitcom ‘Saved by the Bell: The New Class’. Toen hij op zijn dertiende te horen kreeg dat hij geleidelijk blind zou worden, veranderde zijn leven. Hij ging op zijn 16de aan Harvard studeren, werkte als klerk aan het Amerikaanse Hoogerechtshof en werd een veelbelovend advocaat. Op zijn 32ste kocht hij OCD Construction en turnde hij het om tot een winstgevend bouwbedrijf.

Isaac Lidsky & ondernemer & GWEN DECLERCK

Bron: De Tijd, Za. 25 Mar. 2017, Pagina 45

Delen
Share on Facebook0Tweet about this on Twitter0Share on Google+0Share on LinkedIn0Email this to someonePrint this page

  1. De blinde die managers leert zien28-03-2017 08:03:06
  2. Microsoft wil mensen met arbeidshandicap in dienst nemen28-09-2015 03:09:41
  3. Visueel gehandicapte rijksambtenaren verenigen zich in VisusRijk28-09-2015 03:09:41
  4. Webwinkel gerund door blinde mensen28-09-2015 03:09:41
  5. Toegankelijkheid arbeidsmarkt voor mensen met een beperking28-09-2015 03:09:41

Laatst bijgewerkt op 28 maart 2017 – 08:44