Blinde judoka Eibert Pieper

Bron: VIP, nieuwsbrief van en voor alle  VI-judoka’s in Nederland
maart 2007

Sommige blinden mopperen als maar over hoe slecht het openbaar vervoer en andere  voorzieningen geregeld zijn voor blinden en vervolgens doen ze hier niks aan.   Eibert Pieper zit gelukkig zo niet in elkaar.  Hij maakt iets van zijn  leven.

 

Eibert Pieper is de eerste blinde judoka in Nederland die de zwarte band heeft  gehaald.  Hij is Nederlands kampioen geworden en heeft aan diverse  internationale judotoernooien deelgenomen.  Tijdens zijn eerste levensjaren  heeft hij goed kunnen zien.  Vanaf zijn 5e levensjaar kon hij met één oog  nog redelijk zien en ging hij naar Bartiméus in Zeist.  Toen Eibert 7 jaar  oud was, werd er een deur dichtgegooid op het internaat, de deurkruk kwam in  zijn goede oog terecht met als gevolg dat Eibert helemaal blind werd.   Tijdens een schaakweekend in Nunspeet hield ik een interview met hem waarin hij  vertelt over zijn judocarrière en alles wat hij naast de judosport gedaan heeft  en nog doet zoals de schietsport.

Hoe ben je met judo in aanraking gekomen?

“Ik had een heel vooruitstrevende gymleraar, de heer Van Rijnbach.  Hij had  zelf gejudood en aan jiujitsu gedaan en leerde ons wat trucjes, dat was heel  mooi.  Zo leerden we valbreken.  Hij was zijn tijd ver vooruit want in  de jaren ’50was het nog niet bekend dat blinden konden judoën.  Dat vond ik  zo leuk dat ik op mijn 16e vroeg of het niet mogelijk was dat ik naar een  judoschool zou gaan.  Samen met nog iemand ben ik door hem naar de  sportschool gebracht.  Hij is twee keer mee geweest.  De derde keer  zijn we zelf gegaan, dat was 15 a 20 minuten lopen.  Daar heb ik een heel  aantal jaren getraind, met groot succes mag ik wel zeggen.  Op mijn  verjaardag, op 13 april, ging ik er de eerste keer naartoe.  Datzelfde jaar  behaalde ik de gele band.  Aan het eind van dat jaar was er een  kampioenschap van de sportschool en daar werd ik gelijk tweede van de gele  banden.  Daarna gingen de wedstrijden zo goed dat ik na ongeveer 2 jaar kon  deelnemen aan het Midden-Nederlands kampioenschap in Hilversum en tweede werd  van Midden-Nederland.  Dat was in 1962, toen was ik 19 jaar.  Daar heb  ik op verlenging verloren in de finale, dat was heel spannend.  Dat was een  officiële open wedstrijd.  Voor een blinde was dit toch wel vreemd want ik  wist niet hoe andere mensen ertegenover staan.  Maar goed, toen ik een paar  wedstrijden won, zagen ze mij pas voor vol aan.  Ze ontzagen me niet meer  en gingen ook knokken.  Ik had er schik in omdat ik succes boekte.

 

Het is heel spannend om als enige blinde judoka in een omgeving met alleen maar  zienden te judoën.  Ik denk dat het twee keer zoveel energie kost als bij  ziende judoka’s.  Ik liep altijd tegen de drempel aan dat ik moest  uitleggen dat ik niks zie.  Dat geloofden ze niet, ze deden er een beetje  schamper over.  De scheidsrechters moesten er ook aan wennen maar dat went  snel.  Ik heb gemerkt dat het in de sportwereld vrij snel wordt  geaccepteerd.  Ik heb later ook andere sporten gedaan.  In het begin  moet je je dan altijd waarmaken, dan wordt het geaccepteerd dat je als  gehandicapte sporter meedoet.”

Kwam het ook voor dat ziende mensen in je omgeving zoals scheidsrechters  dachten: “Och, een blinde kan helemaal niet judoën?

“Ja, dat heb ik verschillende keren meegemaakt.  Toen Anton Geesink  Wereldkampioen werd, werd er een internationaal Anton Geesink-toernooi gehouden  in Utrecht.  Daar deed ik ook aan mee.  Er kwam een scheidsrechter  naar me toe.  Ik moest op mijn knieën gaan zitten terwijl ik al begonnen  was.  De scheidsrechter zag dat ik wat mankeerde aan mijn ogen.

 

Hij liep naar de jurytafel waar Anton Geesink de voorzitter was.  Anton  Geesink zei toen: “Dat kan hij best, ik wil dat hij meedoet.”  Toen won ik  gelukkig een partij van een Fransman.  In de halve finale heb ik verloren.   Ik stond meteen in de picture en de mensen zagen dat ze rekening met me moesten  houden.  Dat geeft een lekker gevoel.

Je hebt een indrukwekkende judocarrière achter de rug.  Heb je een leuke  anekdote?

“Jazeker, ik ben 3 keer in Israël geweest op uitnodiging.  Daar heb ik  altijd gewonnen.  Dat was aan de ene kant gelukkig maar van de andere kant  ook niet.  Ik had het leuk gevonden als mijn tegenstanders net zo sterk  waren als ik of sterker.  Daar leer je ook van.  We werden daar een  keer in een klooster ondergebracht.  De rabbi vertelde dat er allemaal  kisten met munitie op de gang stonden en dat we daar niet bij en aan mochten  komen.  Dat is heel komisch.  In een klooster, waar je absoluut geen  oorlogen verwacht, kom je toch oorlogszuchtige zaken tegen.

 

Ik heb ook een keer gejudood op de politieschool in Zweden, in Stockholm.   Daar heb ik gejudood tegen alle aankomende politiemensen.  Daar heb ik  alles gewonnen.  Toen kreeg ik het gevoel dat ik erbij hoorde, dat ze me  accepteerden.

Op mijn 35e was ik voor mezelf aan het afbouwen.  Toen werd ik kampioen van  Zeist in alle categorieën.  Dat is mijn grote afsluiting geweest.

Ik ben later nog wel in Parijs geweest, daar had ik een beetje last van mijn  rug.  Ik ben wel gegaan omdat ik daaraan wilde deelnemen maar dat had ik  eigenlijk niet moeten doen.  Ik ben daar van mijn tas bestolen, alles was  weg en dus ook mijn judopak, en ik moest een te nauw pak van een ander  aantrekken.  Ik heb de tweede partij verloren en toen was het einde  verhaal.  Dat zijn de lullige dingen die je meemaakt in de sportwereld.”

Heb je ook geprobeerd er met de Olympische Spelen of de Paralympics tussen te  komen?

“Ik heb in 1980 op de Paralympics in Papendal een demonstratie gegeven met de  Israëliërs.  Voordat een sport een Paralympische sport is, wordt het eerst  als demonstratiesport getoond.  Als er dan meer dan 4 landen zijn, dan  wordt het goedgekeurd als Paralympische sport.  Nu is het een sport die  volkomen geaccepteerd wordt door de ziende wereld.

 

Hoeveel wedstrijden heb je gedaan bij benadering?  Hoeveel heb je er  gewonnen?

“Ik ben een keer tweede van Zeist en omgeving geweest en een keer derde en een  keer kampioen, dat waren belangrijke wedstrijden.  Ik ben 3 keer in Israël,  1 keer in Zweden en 2 keer op een internationaal toernooi in Parijs geweest  waarvan ik één keer succes had.  Ik ben geen kampioen geworden maar heb het  heel ver gebracht.  Er waren slechtzienden bij maar dat vond ik nooit een  probleem.  Ik heb nooit een probleem gehad met het blind zijn maar je moet  als blinde judoka wel veel aan conditietraining en beweging doen omdat je anders  te lang blijft staan.  Dan kan een ziende taxeren wat jouw zwakste punt is.   Als je in beweging blijft, kunnen ze dat nooit zo snel peilen.

 

Ik heb een saunabedrijf gehad waarboven ik een grote ruimte had op zolder.   Daar heb ik een goeie judomat neergelegd, daar heb ik een paar jaar aan  Bartiméus-pupillen les gegeven.  Door de plaatselijke judoleraar, de heer  Van der Vlugt, werden de examens afgenomen.

Ik heb ook op het CIOS vier keer les gegeven.  In het laatste jaar mogen de  leerlingen daar een richting kiezen.  Daar gaf ik les aan de leerlingen die  de richting OBOW hadden gekozen.

Dat waren de leerlingen die met gehandicapten wilden omgaan als ze wat verder  waren.  Daar werden de leerlingen geblinddoekt en leerde ik ze hoe ze later  aan visueel gehandicapten les zouden moeten geven.  Dat was ook een enorm  succes.  Op het CIOS heb ik verder een lezing gegeven voor 50 á 60 mensen.

Ik heb ook 21 scheidsrechters uit de noordelijke provincies wegwijs gemaakt hoe  ze moesten scheidsrechteren tijdens de paralympics in Assen.  Er waren  scheidsrechters bij die absoluut niet met blinden konden omgaan, zeker niet op  de mat.  Ik heb al deze dingen met veel plezier gedaan.”

Heb je goede tips voor judoleraren die les geven aan visueel gehandicapten?

“Niet te kinderachtig zijn en proberen ze zo veel mogelijk met zienden te laten  judoën omdat de zienden altijd beweeglijker zijn dan blinden.  Dan pikken  de blinden in de positieve zin een graantje mee van de bewegelijkheid van de  ziende judoka’s.  Verder moet een blinde judoka altijd proberen beter te  zijn dan een ziende.  Dan word je pas geaccepteerd.  Ik ben ervan  overtuigd dat dit bij alle sporten zo is.”

 

Je hebt ook tal van andere dingen gedaan, je hebt een saunabedrijf gehad, je  beoefent de schietsport, je hebt aan goalbal gedaan, enzovoort.  Heb je bij  dit alles profijt gehad van je judocarrière?

“Van het judoën op zich niet maar wel van de training en de discipline van de  wedstrijdsport.  Mijn discipline wordt wel aangescherpt.  Ik zit nu in  de kernploeg voor het schieten en dat op mijn leeftijd van 63 jaar.  “Er  wordt wel gezegd dat judo goed is voor je concentratievermogen.  Dat lijkt  me bij schieten of schaken wel belangrijk.”  “Het is een ander soort  concentratie.  Het schieten is een statische sport waarbij je ontiegelijk  veel beheersing moet hebben.  Schaken is meer een denksport, dat doe ik als  hobby.  Het is altijd beter om meerdere sporten te doen als je ergens in  wilt uitblinken, dan moet je zo breed mogelijk sporten.  Ik heb ook met  goalball in de selectie van Nederland gezeten.  Dat vond ik ook erg leuk.   Ik heb wel gemerkt dat ik niet alles tegelijk goed kan doen dus daar ben ik mee  opgehouden.  Nu schiet ik al 9 jaar.

 

Ik heb vorig jaar meegedaan aan de Wereldspelen in Zwitserland.  Daar ben  ik niet zo goed geëindigd.  Het was erg warm en mijn conditie was te weinig  om die zware wedstrijden goed te kunnen doen.  Het was een wedstrijd voor  blinden en slechtzienden.  De winnaar, een Oostenrijker, las gewoon de  krant dus waar ligt de grens?  Als je nog wat kunt zien, heb je toch  enigszins gemak omdat je op de roos kan komen met de loop, dat is een klein  voordeeltje ten opzichte van blinden.  Wij moeten zoeken.  Normaal  gesproken moet je binnen 4 tot 6 seconden geschoten hebben.  Als je 6  seconden aan het zoeken bent, ga je automatisch trillen en rondjes draaien.   Als de grens voor slechtziendheid blijft zoals die nu is, denk ik dat een  volkomen blinde nooit wereldkampioen wordt.  Deze zomer hoop ik naar  Frankrijk en naar het europees kampioenschap in de voormalige DDR te gaan.   Daar moet ik mijn limiet halen, 557 van de 600 punten.  Dan kan ik in  oktober naar Australië.  Dat is een wedstrijd voor de wereldbeker.  Er  doen 40 tot 50 landen aan mee.”

Jeroen PLOEGER

Delen
Share on Facebook0Tweet about this on Twitter0Share on Google+0Share on LinkedIn0Email this to someonePrint this page

  1. Dean, bijna blind, wil paralympisch judokampioen worden18-01-2020 07:01:00
  2. Geblinddoekt judoën: ‘Je bent totaal afhankelijk van de ander’13-01-2019 06:01:51
  3. Video – Karate: deze weldoener leert ‘blinde’ jongeren vechten29-11-2018 08:11:11
  4. Blinde MMA vechter knokt zich een weg terug naar de top14-10-2018 06:10:39
  5. Goud voor blinde judoka Felix Smart Abbey in Londen04-09-2018 06:09:56
  6. Blinde MMA-vechter helpt anderen zichzelf te verdedigen27-02-2018 11:02:48
  7. Blinde judoka Abbey droomt van Paralympics04-02-2018 09:02:10
  8. Slechtziende judoka Felix (50) wil naar de Paralympische Spelen09-01-2018 03:01:38
  9. Blinde MMA-vechter inspireert03-10-2017 11:10:25
  10. Blinde vechtsporter haalt zwarte band in Jiu Jitsu08-07-2017 10:07:06
  11. Kun je blind boksen?16-06-2017 08:06:20
  12. Albinoworstelaar in Congo14-06-2017 11:06:27
  13. Blinde Jiu Jitsu haalt zwarte band14-06-2017 04:06:15
  14. Blinde eenhandige Jiu-Jitsu beoefenaar wordt wereldkampioen, en verbaast het publiek!14-06-2017 04:06:00
  15. Jongeren met visuele beperking trainen samen met judoclub28-05-2015 06:05:28
  16. G-Judoka’s Dun Hong in de prijzen14-04-2015 08:04:55
  17. Een Thaise blinde bokser10-03-2015 06:03:14
  18. Leuven – SFDOJO – Japanse krijgskunsten voor personen met een handicap17-08-2014 09:08:27
  19. Judo voor visueel gehandicapten op Europese Spelen Baku 201508-04-2014 02:04:17
  20. Integratiebeleid – Vlaamse Judofederatie ondertekent als 12de partnerfederatie de samenwerkingsovereenkomst05-03-2014 08:03:20
  21. Boksen door blinden en slechtzienden23-01-2014 07:01:38
  22. Slechtziende Van Der Trappen wil weer zwarte gordel halen06-11-2013 03:11:01
  23. Lintje voor blinde topsporter Eibert Pieper07-05-2013 05:05:46
  24. Slechtziende jongen in jiujitsuclub28-11-2012 07:11:17
  25. Interview met Carmen and Ramona Brussig06-10-2012 05:10:29
  26. Tai chi voorkomt vallen ouderen19-12-2011 01:12:22
  27. “Ik wil zijn zoals alle kinderen”06-06-2011 01:06:00
  28. Veteranen leren blinden greepjes van het judovak06-06-2011 01:06:48
  29. VI-judo – Blind bikkelen op de tatami06-06-2011 01:06:52
  30. VI-judo zoekt versterking06-06-2011 01:06:20
  31. Hoe Yannick een sportclub vond06-06-2011 01:06:02
  32. Sanneke Vermeulen jongste Paralympiër ooit06-06-2011 01:06:52
  33. Vijf vragen aan de blinde judoka Jeroen Ploeger (40) uit Odijk06-06-2011 12:06:24
  34. Blinde judoka Eibert Pieper06-06-2011 12:06:16
  35. Landelijke judotraining visueel beperkten06-06-2011 12:06:57
  36. “Vi-judo staat nog in de kinderschoenen06-06-2011 12:06:05
  37. Karateleraar wordt blind en geeft lesgeven op06-06-2011 11:06:09

Laatst bijgewerkt op 6 juni 2011 – 12:23