“Elke week kreeg ik een brief van hen: Wij willen dood”

TWEELING PLEEGT SAMEN EUTHANASIE

De dove en bijna blinde tweelingbroers Eddy en Marc Verbessem (45) uit Putte die in december samen euthanasie kregen, stuurden hun huisarts maandenlang bijna elke week een briefje, om hun euthanasie-dossier te versterken. ‘Wij willen dood’, telkens netjes gedateerd en ondertekend. De tweeling schreef geen volzinnen en sprak een verbasterde gebarentaal die enkel de familie begreep. “Ik heb grenzeloos respect voor hun ouders en broer”, stelt hun huisarts. “Zij wilden Eddy en Marc zo graag bij zich houden, maar ze tolkten neutraal. Zo konden wij, de artsen, hen helpen met hun vraag. Hun familie gaf hen het mooiste, maar moeilijkste geschenk.”

Elke week kreeg huisdokter David Dufour uit Putte bij Mechelen een bruine enveloppe, met daarin enkele woorden: ‘geen week wachten’, ‘wij willen dood’. Soms blokletterden ze ‘HELP AUB’ in een groot lettertype, want naast hun aangeboren doofheid werd de eeneiige tweeling sinds anderhalf jaar in gelijk tempo blind. In een donkere en stille wereld zouden ze alleen kunnen communiceren via het voélen van elkaars handgebaren. Afhankelijkheid was hun grootste angst en dus bouwden ze elke week – letterlijk – aan hun vuistdik euthanasie-dossier. “Ze waren zéér vastberaden”, zegt de huisdokter die hen het hele parcours begeleidde. “Ik lees verontwaardigde reacties op internet, alsof iedereen die blind of doof is zich nu zou kunnen laten euthanaseren in België. Da’s onzin. Het verhaal van Marc en Eddy is complexer: ze hadden zware bijkomende gezondheidsproblemen.” Door ernstige ademhalingsproblemen kon Marc enkel rechtop slapen en Eddy kon nog moeilijk stappen door nekoperaties. “Dat alles samen maakte het leven ondraaglijk.”

Allebei overtuigd

Maar hoe communiceer je met dove patiënten die nauwelijks kunnen spreken over zo’n zware beslissing? “Onze eerste vraag was: vatten ze allebei ten volle het begrip ‘ondraaglijk lijden’? Het duurde even, maar ze hébben ons kunnen overtuigen. Ze spraken geen officiële gebarentaal, dus moesten we afgaan op de vertolking van de ouders en de broer. Ze hebben dat heel eerlijk gedaan, terwijl het voor de moeder totaal inging tegen haar moederhart. Liefst wou ze haar lievelingen bij zich houden. Ze gaf haar kinderen het schoonste en moeilijkste geschenk dat ze kon geven.”

Laatste avondmaal

Naast de communicatie zaten de artsen met nog een bijkomende moeilijkheid. Dufour: “Hoe wisten we dat de ene broer de andere niet meesleurde? Wilden ze het allebei wel evenveel? Je kreeg ze letterlijk niet uit elkaar, hen apart spreken was op zich al moeilijk, maar bij de psychiaters hebben ze zich apart heel overtuigd geuit. Het kon hen niet snel genoeg gaan. Toen ze op 11 december tijdens het laatste consult bij professor Wim Distelmans de euthanasie-toestemming kregen, hadden ze al meteen een getypte brief klaar. Of het meteen diezelfde dag kon gebeuren? Uiteindelijk werd het 14 december. Niet evident voor de familie, zo vlak voor de feestdagen, maar ze wilden na 1,5 jaar niet langer wachten.”

Dirk Verbessem (47), de enige broer van de tweeling, blijft denken aan hun opgewektheid, die laatste dagen. “Ik heb zelfs nog geprobeerd het uit hun hoofd te praten. ‘Wacht nog even, kijk hoe gelukkig jullie nu zijn…’, maar vergeefs. Ik tolkte voor hen al een jaar over dit thema en dan is het eindresultaat toch nog… een klap. Met Kerstmis en Nieuwjaar zaten ze plots niet mee aan tafel. Onwezenlijk. We vergaten voor onze kinderen zelfs kerstcadeaus te kopen.”

Bij het verhaal van het laatste avondmaal krijgt schoonzus Nancy De Lauw het moeilijk: “‘Mogen we de dag voordien nog eten?’, hadden ze aan de dokter gevraagd – alsof ze naar een operatie gingen. Ze waren verzot op Chinees, maar ze wilden niet. ‘We hebben nog pizza’s in de diepvries’. Ze genoten niet meer van eten, van niks meer. Ze hadden zelfs geen laatste wens. Ze waren óp.”

”Mijn broers waren trots op hun zelfstandigheid”, neemt Dirk over. “Ze woonden samen, deden zelf hun was en plas. Je kon er van de vloer eten. Blindheid zou hen compleet afhankelijk maken. Een instelling, daar dachten ze niet aan. Ik wilde een huis voor hen bouwen in onze tuin. De plannen waren al ingediend bij de gemeente. Maar ze wilden niet. ‘Jij hebt jouw eigen gezin, we willen geen blok aan je been zijn’. Ik denk soms: hadden ze zelf vrouw en kinderen gehad, dan hadden misschien iets om voor te leven. Ze hebben hun portie liefjes gehad – het waren mooie jongens – maar nooit echte relaties. Daar waren ze niet triest om, want ze hadden elkaar.”

Nieuwe schoenen

Voor hun afscheid in het UZ van Jette had de tweeling hun mooiste kostuum aangetrokken en nog nieuwe schoenen gekocht. “Ze hadden al weken een valies met pyjama’s klaargezet om naar het ziekenhuis te vertrekken. Die ochtend toen ik ze ging ophalen, had eentje de valies in zijn hand. (stil) Ik heb gezegd die weer neer te zetten. Tja, overnachten was er toch niet bij.”

In de gang van het ziekenhuis hebben ze nog vrolijk koffie gedronken. Op de kamer werden twee bedjes tegen elkaar geschoven. Het laatste gebaar aan de familie waren gevouwen handen en een vinger in de lucht, om te zeggen ‘tot in de hemel bij God’. Broer Dirk kreeg nog een grapje: “Ik zou in de hemel nooit binnen mogen. Mijn broers waren gelovig. Ze zijn vaak naar Scherpenheuvel en Lourdes geweest. Dat de Kerk tegen euthanasie is, wisten ze niet. Ze konden moeilijk lezen. (weer stil) Moest ik hen dat melden? Nee. Voor hen was het gerechtvaardigd. Dat is wat telt.”

Omdat zowel huisdokter Dufour als professor Distelmans aanwezig waren, kon de tweeling precies op hetzelfde moment vertrekken. Daar is de huisarts door ontroerd. “We wilden niet dat de één de ander zou zien gaan. Ze zagen er zo… gelukkig uit. Dit is de meest intense ervaring uit mijn 25 jaar als huisarts. Ik had nog nooit een euthanasie uitgevoerd.” Broer Dirk besluit: “Ook in ons dorp hebben we niks dan warme, begripvolle reacties gekregen. Iedereen die Marc en Eddy kende, wist dat het zo niet verder kon.”

Delen
Share on Facebook0Tweet about this on Twitter0Share on Google+0Share on LinkedIn0Email this to someonePrint this page

  1. “Waarom mag ik niet sterven?”16-11-2018 07:11:42
  2. Als ik blind word, wil ik niet meer leven15-11-2018 09:11:42
  3. ‘Het geeft me rust nu het in huis is’22-04-2018 10:04:51
  4. Verlamde en blinde Italiaanse dj moest naar Zwitserland voor waardige dood18-06-2017 05:06:16
  5. Video: Eeneiige tweeling pleegt samen euthanasie12-09-2015 09:09:14
  6. Ook doofblinde mensen hebben rechten12-09-2015 09:09:55
  7. “Belgische wet is veel te soepel”12-09-2015 09:09:13
  8. ‘Tweeling deelde een doodswens’12-09-2015 09:09:47
  9. “Aan elke voorwaarde voldaan”12-09-2015 09:09:32
  10. Kwart meer Belgen kiest voor euthanasie12-09-2015 09:09:15
  11. Tweeling leed aan meerdere ongeneeslijke kwalen12-09-2015 09:09:58
  12. Broers (45) plegen samen euthanasie12-09-2015 09:09:39
  13. “Zo’n verzoek komt zelden voor”12-09-2015 09:09:08
  14. Waar ligt de grens en wie trekt ze?12-09-2015 09:09:52
  15. Wim Distelmans (VUB) – “Ik verzeker u: niémand wil graag dood”12-09-2015 09:09:35
  16. Tweelingbroers kiezen samen voor euthanasie12-09-2015 09:09:10
  17. Euthanasie voor dove tweeling die niet blind wilde worden12-09-2015 09:09:40
  18. Stop met ongevraagde betutteling12-09-2015 09:09:24
  19. Het leed van de wereld – Joël De Ceulaer12-09-2015 09:09:08
  20. “Eeneiige tweelingen doen alles samen”12-09-2015 09:09:50
  21. Tweelingbroers kiezen voor euthanasie12-09-2015 09:09:34
  22. “Onze wetgeving creëert een soort recht op zelfdoding”12-09-2015 09:09:15
  23. “Elke week kreeg ik een brief van hen: Wij willen dood”12-09-2015 09:09:59
  24. Gepland afscheid van tweelingbroers12-09-2015 09:09:43
  25. De cultuur van de dood grijpt om zich heen12-09-2015 09:09:28
  26. ‘Euthanasieklinieken zijn een fout signaal’12-09-2015 09:09:12
  27. Tweeling leed aan meerdere ongeneeslijke kwalen12-09-2015 09:09:49
  28. Tweelingbroers kiezen samen voor euthanasie12-09-2015 09:09:32
  29. Samen uit, samen thuis. Tot in de dood12-09-2015 09:09:12
  30. “Pijn kan je bestrijden, verlies van zelfstandigheid niet”12-09-2015 09:09:53
  31. “De tweeling voldeed aan alle voorwaarden voor euthanasie”12-09-2015 09:09:33
  32. Alleen maar blind en toch euthanasie?14-05-2014 08:05:04
  33. Ondenkbaar dat vrouw alleen door blindheid zo leed07-10-2013 08:10:00
  34. Bejaarde kreeg hulp bij zelfdoding om blindheid05-10-2013 02:10:25
  35. Blindheid is reden genoeg voor hulp bij zelfdoding05-10-2013 02:10:42

Laatst bijgewerkt op 12 september 2015 – 09:02