“Liefde op het eerste woord” – Leo en Edith, van kindsbeen af blind, zijn twintig jaar getrouwd

Bron: Het Belang van Limburg
16 januari 1999

Leo Verpoorten werd geboren in Leopoldsburg.  “De dokters wisten meteen al  dat ik zo goed als blind was.  Mijn ouders mobiliseerden alles en iedereen  om daar nog iets aan te verhelpen maar dat mocht niet baten.  Ze hebben  mijn oog naar het schijnt kapot geopereerd.”

De pesterijen van zijn leeftijdsgenootjes ten spijt, vindt Leo dat hij een  gelukkige jeugd heeft gehad.  “Ik speelde met de meisjes ja.  (lacht)  Met mijn zussen wel te verstaan.”

Voor Edith Derison – “geboren in Kermt tegenover de kerk” – lag dat anders.

Tot het begin van de zomervakantie in 1963 was zij een kerngezond kind.   Maar op 3 augustus van dat jaar gebeurde ‘het’.  Ze herinnert zich nog dat  ze achter op de fiets zat bij haar zus, dat ze in volle vaart de Bolderberg  afreden toen een andere fietser vóór hen bruusk stopte en een botsing niet meer  te vermijden was.  “Ik was bewusteloos, schijnt het.  Maar op een  schrammetje op mijn knie na, hebben ze aan mij niks verkeerd gezien.”  Bij  het eerste onderzoek dacht de huisdokter aan een barst in de schedel.

Edith: “Wat zou het, reageerden ze in het hospitaal.  Een simpele kleine  hersenschudding heeft dat kind.  Even donker houden en het is zo genezen.”

“’s Anderendaags kwamen ma en pa mij bezoeken maar ze vonden me niet.   Omdat het wachten hem te lang duurde, is pa -bang- beginnen zoeken.  Hij  liep alle kamers binnen, tot de operatiezaal toe.  En daar laagt gij, gans  alleen, te sterven, zegt hij me nu soms nog.”

Edith zegt haar leven te danken aan de ambulancier die haar tegen een  waanzinnige snelheid naar Leuven vervoerde waar bleek dat zij een dubbele  schedelbreuk en een hersenbloeding had opgelopen.

Edith wijst op de weke plek waar toen, definitief, een stukje van haar schedel  moest worden weggenomen.  “Na de eerste operatie kon ik nog goed zien.   Na de tweede was ik blind.  Twintig jaar later hoorde ik van de oogarts dat  toen waarschijnlijk een oogzenuw werd overgesneden.”  Inmiddels zag zij  terug, vaag, het verschil tussen licht en donker.  “Maar méér dan een rode  gloed, als de zon op een voorwerp schijnt, heb ik nooit meer kunnen zien.”

Het eerste wat zij kreeg, in het ziekenhuis toen, was een pop.  “En toen ma  die ’s anderendaags op mijn nachtkastje vond, had die pop geen ogen meer.   Alle poppen die ik nadien nog heb gekregen, drukte ik de ogen uit.  Als ik  niet kan zien, gij ook niet, weet ik nog dat ik dacht.”  Bizar misschien,  zegt ze zelf, “maar dat was de enige negatieve reactie die ik sinds mijn  blindzijn heb gevoeld.  Ik was een blij kind.  ’t Zonneke van de zaal  noemden ze mij in Lourdes.”  Beiden liepen blindenschool.  Leo in  Woluwe, Edith in Ukkel.  En allebei studeerden ze telefonie.

“Wa’s datte??”

Edith roept en zoekt, onder tafel, naar de kop van Stefke die inmiddels langs  haar is komen zitten.  “Ziet ge’t.  Ik hoorde het.”  Ze tast met  twee vingers snel over de grond en stelt vast dat de kleine collie langs haar  voeten zijn kleine behoefte heeft gedaan.

“Buiten!”

Achterna gezeten door zijn bazin ijlt de kleine collie richting buitendeur.

“Gij ook Mobke.”

De dwergpoedel haast zich in dezelfde richting weg.

“Hij kon er ocharme ook niet aan doen”, zegt ze, “hij vraagt altijd om buiten te  mogen, maar door ons gebabbel heb ik dat niet gehoord.”

Volgens Leo gebeurt het zelden of nooit dat Edith kwaad is op de honden.   “Ze kijft soms harder op mij.”

Edith: “Da’s nie’ waar, lieve.”

Leo: “Da’s wel, sjoeke.”

Hij lacht.

Relatie

Leo had als puber, zegt hij, voor het andere geslacht geen belangstelling.

Edith (lachend): “Ik des te meer.”

Drie keer had zij een vaste relatie, telkens met een jongen met een lichte  handicap.  “Met één heb ik een jaar verkering gehad.  Maar zijn ouders  zagen mij niet zitten.”  “Later is hij me nog eens komen opzoeken, en wilde  hij me terug, maar dan zonder dat zijn ouders het wisten.  Ofwel rechtuit  ofwel niet, heb ik resoluut gezegd.”  Intussen was Edith beginnen  corresponderen met Leo, uit het Kamp.

Leo: “En eigenlijk, weten we nu, was het liefde op het eerste woord in de eerste  brief.”

Hun eerste ontmoeting leek die liefde nochtans meteen weer de grond in te boren.   Ze maakten een afspraakje op de bus, bij een uitstap van Licht en Liefde.

Leo: “Maar toen ik in Heppen opstapte en langs haar wilde gaan zitten, gaf ze  mij een por in mijn ribben.  Weg, zei ze, hier moet seffens een jongen van  ’t Kamp komen zitten.”

Edith: “Maar ik kóm van Leopoldsburg, zei hij stillekes.”

Op 15 augustus 1976, Edith weet het nog exact, gaven ze mekaar de eerste kus.   Op 15 juni 1978 trouwden ze voor de wet.  Negen dagen later voor de kerk.

Werk

Leo is sinds zijn vijfentwintigste centralist.  Edith was dat al vijf jaar  vroeger.  Sinds twee-en-een-half jaar zitten ze, samen, op de centrale van  het provinciehuis in Hasselt.  ’s Morgens stappen ze in de wagen van een  collega die hen komt oppikken.

“En ’s avonds komt een kameraad ons ophalen.  Van zijn werk in Diest rijdt  hij rechtstreeks door naar Hasselt.  Al twee jaar aan een stuk, zonder ooit  een uitvlucht te bedenken.  Dat is pas kameraadschap.”

– Of ze, als ze ’s avonds thuiskomen en weer samen zitten, mekaar niet even beu  zijn?
Edith lacht: “We geraken niet op mekaar uitgekeken.”

Ze hebben wel eens meningsverschillen, “zoals iedereen dat al eens heeft zeker.”

“Maar geen beeld én ook geen klank: dat kunnen wij niet hebben.”

“Nu zeg ik niks meer”, heeft Edith, lacht ze, al eens vaker gegromd.

“Maar vijf minuten later ben ik weer tegen hem aan het babbelen.  Sorry  voor daarnet lieve, zeg ik dan.  Och, reageert hij, haal toch geen ouwe  koeien uit de gracht.”

Ze lachen.

Leo: “Och: wij kunnen niet zonder mekaar.  Omdat wij ook zoveel kunnen doen  voor mekaar.”

Edith: “In kleine dingen meestal.  Bij het zoeken naar mijn medicamenten  bijvoorbeeld.  En als er in de koelkast een blik moet gepakt.  Leo  ziet, met zijn bril en een loupe, net genoeg om dat te herkennen.”

Wat Edith voor haar man kan doen?   Ze schatert: “Zijn loepe zoeken  bijvoorbeeld.  Hij is die altijd kwijt en vindt die nooit.  Ik wel.   Daar zitten we dikwijls om te lachen.”

Jaloers

Door hun fulltime job, hebben Edith en Leo het financieel niet slecht.  In  de woonst die ze lieten bouwen, is intussen een kleine zitplaats bijgezet.   Ze hebben een dubbele douche, een sprekende brailleprinter en een scanner die  gedrukte teksten fotografeert en automatisch omzet in braille.  “Alle  gedrukte brieven die we krijgen, kunnen we dus lezen.”  “Onmisbaar”, zegt  Leo die elke week van de pastoor de misteksten krijgt die Edith zondagmorgen –  zij is lector – in de kerk moet lezen.

Omdat Leo op bekend terrein ongeveer kan zien waar hij gaat, rijdt hij ’s zomers  met een elektrische machine zelf het gras af.

Edith kookt, bakt speculaas en maakt marsepein.  “Bij Kerstmis vorig jaar  heb ik vier gateaus gebakken.  En toen ons ma en onze pa een paar jaar  terug 46 jaar getrouwd waren, hebben Leo en ik het eten gemaakt voor 23 man.”   Het huis kuisen, doet Edith zelf.  “Maar een keer per week komt m’n  (schoon)zus alles eens goed onder handen nemen.”  Wassen doet ze ook.   En strijken.  “Maar dan wel een beetje langzamer dan een ander.  Mijn  zus is me pas nog komen helpen om de achterstand op te halen.”  Edith zit  avondenlang te naaien en te breien, voorzag de hele familie al van truien.

Als ’s avonds het nieuws op komt, of Familie, en Wittekerke, zit het koppel  gewoonlijk voor TV.  Leo gaat dan dicht genoeg – een halve meter – bij het  toestel zitten en kan dan ongeveer zien wat er op het scherm gebeurt.   “Alleen de ondertitels: die kan ik niet lezen.”  Hij vertelt zijn  echtgenote wat zich op de buis afspeelt.

Tot nog toe is het koppel elk jaar met vakantie geweest, “altijd begeleid door  iemand van de familie of een kennis.”  Dit jaar zal het niet er van komen,  omdat ze buiten een zwembad hebben gebouwd.  “We wilden niet altijd  iedereen nalopen als we eens graag gingen zwemmen.  Het is plezant ook voor  de kinderen van de familie en de buren hebben al makkelijker een reden om eens  binnen te springen.”

“Amai: gij kunt het u nogal permitteren, zeggen sommige mensen dan.  Ze  zijn jaloers ja.  En dat gebeurt meer.  Ge moest eens weten hoeveel  mensen ons benijden dat wij zo goed onze plan kunnen trekken.”  “Maar wij  hebben dan ook geen auto eh”, gaan ze ook nu in de verdediging.  “Als gij  die verkoopt en te voet gaat, kunt gij u ook zo’n zwembad permitteren.”

Spijt

Het stoort Edith dat zij – wat zij zelf noemt – zo struis is.  “Als kind  was ik nochtans schoon slank.”

Ze denkt dat het door de pillen is gekomen die ze twee jaar lang heeft moeten  slikken “om weer te kunnen zien”, dat ze geleidelijk aan corpulent is geworden.

Kijk eens: wat een dikke, hoort ze kinderen soms roepen.  “Maar hen neem ik  dat niet kwalijk.  Zij zijn rechtuit en ze weten niet beter.”

Dat af en toe ook volwassenen opmerkingen in die zin fluisteren, doet haar pijn.

“Allez, wat is dat voor onzin, zeggen vrienden dan, gij moogt er gerust zijn.   En dan zal ik dat maar aannemen eh (lachje).”

Dat ze beiden blind zijn, hangt hen niet echt meer als een schaduw boven het  leven.  “Omdat we al zolang niet beter meer weten.  Plots blind worden  als ge dertig of veertig zijt, dat is pas erg.”

Edith heeft God al wel eens gevraagd, zegt ze, “waarom ik het ben die niet kan  zien.”

“Gewoonlijk geef ik dan zelf ook het antwoord: Gij vond waarschijnlijk dat ik  die handicap beter kon dragen dan iemand anders.”

Daar heeft ze vrede mee.

“Veel erger dan dat we blind zijn, is dat we geen kinderen hebben”, zegt ze  plots.

“We hebben er nochtans alles voor gedaan.  In ’89 zijn we naar dokters  beginnen lopen.  Ik heb pillen gepakt, poeders geslikt; ze hebben  inplantingen willen doen, eitjes uitgehaald.  Op twee weken tijd kreeg ik  53 inspuitingen om een eisprong te forceren.”

“Iedereen, zelfs de bazen op het werk, hebben zich ingezet opdat wij een kind  zouden krijgen, reden met mij naar het ziekenhuis als het bloed weer moest  gecontroleerd.”

Ze waren een goed half jaar met die ‘voorbereidingen’ bezig, toen Edith in de  keuken een val deed en een bloeding kreeg.  In het ziekenhuis bleek dat zij  drie maanden in verwachting was.

“Niemand had daar ook maar één moment aan gedacht.  Was ik toen niet  gevallen, dan was ons kindje nu negen jaar.”

Sindsdien wil het niet meer lukken.  Voor adoptie maakt het blinde koppel,  hebben zij ondervonden, geen kans.  Eén instelling had hen nochtans enige  hoop gelaten.

Leo: “Maar als we van hen een kind zouden krijgen, zou het blind zijn.”

Edith: “En dat zou het allemaal nog zwaarder maken.  Dan nog zou ik het  moeten afstaan om het naar het instituut te laten gaan.  Dat wil ik niet.”

Verdere pogingen tot adoptie hebben ze niet meer ondernomen.

Edith: “De tegenkantingen die ge zult krijgen en de teleurstellingen die ge zult  oplopen, zullen voor u te zwaar zijn, heeft Leo gezegd.  Eh, lieve?”

Die knikt.  “Da’s zeker sjoeke.”

“Hoewel: als ze morgen zeggen: ge krijgt binnen een half jaar een baby, dan  pakken we die met twee handen aan.”

Leo (scherp): “In plaats van het in een zak op straat te zetten, dat ze het dan  naar hier brengen, verdomme.”

Ze weten dat het waarschijnlijk bij een droom zal blijven.

Edith zucht: “We moeten zómaar door.  En trouwens: ik heb ons Stefke toch.   En ons Mobke.”

Onmisbaar

Eigenlijk vonden de meeste mensen, zegt Edith, dat zij met een hond niks konden  aanvangen.  “Tot Bobbie is gekomen.  Dat was een hondje van mijn broer  die hier samen met mijn schoonzus en hun zoontje een tijdje heeft ingewoond.   Bobbie ging ’s avonds altijd met Leo wandelen.  Op een goeie morgen liep  hij hem zelfs na tot aan de bus.”

Leo: “Toen ik opstapte, zat Bobbie al langs de chauffeur.  Ik wist er geen  raad mee en heb hem weer op straat gezet.”  Toen hij een uur later vanop  het werk met die boodschap naar huis belde, ging zijn schoonbroer naar de hond  op zoek.

Edith: “En hij vond hem bij de halte, wachtend op de volgende bus.”

Leo heeft een hondenhok gebouwd.  “En Bobbieke is zestien jaar mogen  worden, stierf aan onze voeten.”  Dan kwam Lassie, die ziek werd.  “De  veearts heeft al het mogelijke gedaan maar hij is toch jong gestorven.”

Teddieke dan: een kleine poedel die ze zeven jaar hebben vertroeteld.

Edith: “Het beestje is aan bloedkanker gestorven.  Daar heb ik lang om  getreurd.  Nu komt er geen hond meer in huis, hebben we toen gezegd.”   Een week later liep Mobke al door de keuken.  En voor zijn verjaardag drie  maanden geleden, heeft Leo van zijn echtgenote Stefke gekregen.

“Ik kon er niet zonder”, zegt hij.  “Ik vond het zo leeg om thuis te komen  zonder dat iemand mij tegenkwam.”

Het wordt even stil in huis.  En dan klinkt buiten een licht gejank, een  geroffel en secondenlang heftig getimmer van pootjes ook tegen het lage glas van  de deur.

“Och” -Edith staat recht – “die twee zitten nog buiten.”

Dwars door de donkere kamer heen stapt de vrouw richting deur waar zij de knop  van het licht omdraait.  “Ons klein mannen moeten toch kunnen zien waar ze  lopen.”  Het hondenduo komt binnen, springt ettelijke keren speels tegen  ‘des meesteres’ benen.  “Om haar te zeggen dat ze er zijn”, zegt Leo.   Terwijl Edith met een handdoek één voor één de poten van Stefke droog wrijft,  zit Mobke, op de tweede mat, stokstijf te wachten.

Als Edith dan de kleine poedel onder handen neemt, is het Stef die broederlijk  zit toe te kijken.

“Ik kuis niet voor niks”, roept Edith de keffende leukerds nog na als die kop  aan staart uitgelaten richting keuken hollen.

“Als mijne lieve zijn voeten moet vegen, moe’de gellie dat ook …”

Ghislain TRUYERS

Delen
Share on Facebook0Tweet about this on Twitter0Share on Google+0Share on LinkedIn0Email this to someonePrint this page

  1. ‘Je kunt in Nederland heel makkelijk beroepsblinde worden’13-11-2017 09:11:05
  2. Camping Karen & James – Bezoek van jongeren met visuele beperking02-11-2017 08:11:06
  3. Ze is blind… maar niet te stoppen26-10-2017 08:10:00
  4. Syenna op het terras15-10-2017 08:10:29
  5. Marina (12): ‘Ik laat zien dat ik alles kan’15-10-2017 08:10:50
  6. Marina (12): ‘Hoe mijn ouders eruitzien, weet ik niet’14-10-2017 08:10:12
  7. Max (11): ‘Alles wat anderen ook doen’14-10-2017 07:10:55
  8. #VraagMaarRaak ofwel Q&A Scheel kijken met kunstogen! Zou ik willen zien?13-10-2017 07:10:22
  9. Het Klokhuis – Blind09-10-2017 07:10:33
  10. Update: Maarten: “Ik werd blind, waarom?”01-10-2017 08:10:25
  11. Het beste van Camping Karen en James – Jongeren met een visuele beperking14-09-2017 09:09:29
  12. Kunnen blinde mensen ook hooggevoelig zijn?22-07-2017 12:07:21
  13. Gertjan’s VLOG 3 | Brailleleesregel gekoppeld met mijn iPhone14-07-2017 10:07:58
  14. Blinde Gertjan stelt zichzelf even voor!28-06-2017 08:06:02
  15. Paus probeert bijna blind meisje te genezen met handoplegging18-06-2017 04:06:17
  16. Op deze manier vinden ook blinde kinderen hun chocolade eieren in de tuin18-06-2017 04:06:09
  17. Nynke (15): “God heeft een plan met mijn blindheid”18-06-2017 03:06:11
  18. Maarten: “Ik werd blind, waarom?”18-06-2017 03:06:45
  19. Blind, Happy and Free18-06-2017 03:06:37
  20. Marina Katarina Kovac wil ‘laten zien wat blinden kunnen’18-06-2017 03:06:44
  21. Leven zonder te zien15-06-2017 03:06:25
  22. Video: Bartiméus – Belang van toegankelijkheid voor blinden14-06-2017 03:06:42
  23. “Je kunt meer dan je denkt als je blind bent”13-06-2017 04:06:53
  24. ‘Ik ben een jonge moeder van een baby en peuter. En oh ja: ik ben blind!’13-06-2017 04:06:12
  25. Larissa Klaassen wil inspireren11-06-2017 09:06:30
  26. Interview met Deborah Maerschalck (blind)11-06-2017 09:06:05
  27. “Elk kindje is bijzonder én mooi, ook onze Flor”10-01-2017 08:01:58
  28. Blinde jongen redt zijn mama nadat ze thuis instort02-01-2017 04:01:27
  29. ‘Bijna niets is onmogelijk’23-10-2016 05:10:14
  30. “Mijn papa kan heel goed vertellen”13-06-2016 08:06:32
  31. Blinde Corné Kremers Lid in de Orde van Oranje-Nassau31-05-2016 09:05:19
  32. Blind en in de jeugdraad – In gesprek met Deborah Maerschalck04-04-2016 11:04:10
  33. ‘Met je hart zie je meer’31-03-2016 10:03:46
  34. Blind raadslid legt werk neer vanwege handicap22-03-2016 08:03:33
  35. ‘Helemaal niet erg om blind te zijn’13-02-2016 09:02:01
  36. Blinde alleenstaande vrouw voedt zoon op zonder partner02-02-2016 04:02:55
  37. Joris werd opeens blind en verloor alles: ‘Verzekeraar liet me in de steek’27-01-2016 08:01:43
  38. Eén dag kan Marina ‘zien’06-01-2016 11:01:28
  39. “Als blinde wil ik opkomen voor de doven”05-12-2015 08:12:05
  40. Blind zijn, beeld je dat even in29-11-2015 09:11:51
  41. ‘Voor blinden is dit een fantastische tijd’ (over Vincent Bijlo)12-09-2015 04:09:28
  42. Koenraad Lecluyse is blind maar opent bed and breakfast06-09-2015 08:09:47
  43. De Ooglijn is vanaf 1 september vaker en langer open02-09-2015 12:09:03
  44. Vincent Bijlo: ‘Blind of doof? Ik ben liever allebei’28-08-2015 09:08:41
  45. “Ik kijk anders naar de dingen”06-08-2015 08:08:35
  46. Henk en Sylvia zijn beiden blind, maar werden verliefd07-04-2015 04:04:10
  47. Vrouw herinnert echtgenoot alleen als 16-jarige tiener17-03-2015 08:03:52
  48. Wat zie je als je niet kunt kijken?10-03-2015 09:03:07
  49. Vrolijk Vlaanderen over blinden en slechtzienden10-03-2015 09:03:58
  50. Vincent Bijlo in Pavlov10-03-2015 09:03:34
  51. Reportage van de blinde Tonny van Breukelen10-03-2015 09:03:35
  52. Martine Boere strijdt om de titel ‘Bikkel 2011’10-03-2015 08:03:26
  53. Je zal het maar hebben met blinde Ferry10-03-2015 08:03:26
  54. Het Klokhuis – Blinde Sander is actief in het leven10-03-2015 08:03:20
  55. De Reünie Esther Crombag10-03-2015 06:03:18
  56. De ogen van Sophie – Alles over blind zijn10-03-2015 05:03:23
  57. Blinde mama Monique – Ik zie, ik zie, wat zij niet ziet10-03-2015 05:03:01
  58. Blinde Leo Dijk in Tiswat10-03-2015 05:03:43
  59. Blinde Karl gebruikt hulpmiddelen in het dagelijks leven10-03-2015 05:03:58
  60. Een bloemetje voor Kim Bols10-02-2015 08:02:52
  61. Video: Vrolijk Vlaanderen met blinden10-02-2015 06:02:31
  62. ‘Ik zou graag nog eens langs de winkels flaneren’25-01-2015 01:01:10
  63. Hoogezand – Oprichting lotgenotengroep voor mensen met een visuele beperking23-01-2015 05:01:59
  64. 10 ongelooflijke verhalen over blinde mensen22-01-2015 08:01:23
  65. Video – Meintje en haar blinde ouders18-01-2015 01:01:06
  66. Video – Blinde man laat beurs vallen, wat doe je?04-01-2015 09:01:44
  67. Larissa Klaassen: ‘Ik ben blij dat ik anderen help met mijn uitvinding’03-01-2015 09:01:49
  68. Ambassadeur Kim Bols11-12-2014 10:12:46
  69. Larissa is de stoerste19-11-2014 10:11:03
  70. Als het moet, dan moet het28-10-2014 06:10:48
  71. Persoonlijke ervaring van Evelien (29) uit Boxmeer20-09-2014 08:09:08
  72. “God heeft een bedoeling met mijn blindheid”02-09-2014 05:09:07
  73. Stadsportret: Blind met ballen15-08-2014 02:08:01
  74. Mooi: hoe blinde mensen schoonheid “zien”25-04-2014 03:04:52
  75. Gedicht: Ik ben ook normaal27-02-2014 09:02:10
  76. Gezichtsvermogen kwijt24-02-2014 08:02:24
  77. Oogcontact17-02-2014 12:02:29
  78. “Het is een kwestie van accepteren”09-02-2014 11:02:03
  79. Blind vertrouwen in de toekomst28-01-2014 08:01:01
  80. Jonge blinde vrouw komt spreken tijdens les Verzorging25-01-2014 08:01:44
  81. Audiodagboek van een blinde man: zo is het om je zicht te verliezen22-01-2014 07:01:02
  82. Overlast gevende bovenbuurvrouw blijkt blind14-01-2014 06:01:49
  83. Een moeder met veerkracht18-12-2013 04:12:49
  84. “Ik zou niet willen zien”26-11-2013 05:11:00
  85. Het begrip wolk uitleggen aan een blind kind?06-11-2013 03:11:02
  86. Blindismen: wat zijn ze en wat doen we ermee?01-11-2013 03:11:00
  87. “De dag nadat mijn blinde dochter trouwde”05-10-2013 07:10:57
  88. Mijn ouders kregen te horen dat er iets mis was met hun dochtertje11-05-2013 10:05:11
  89. Een blindere houding25-04-2013 06:04:08
  90. Video: PWS – De beleving van blinden – Irene, Marloes & Leanne10-03-2013 06:03:22
  91. “Al drie keer kanker, maar ik geef niet op”22-02-2013 02:02:06
  92. Blinde Heemstedenaar wil ook graag gegroet worden19-02-2013 08:02:29
  93. ‘Ik kijk door de ogen van mijn zoon’08-01-2013 07:01:04
  94. ‘Ik ben blij een hefboom te kunnen zijn’24-12-2012 07:12:20
  95. Een kind opvoeden als je blind bent13-10-2012 06:10:33
  96. Zie je iets aan mij?25-08-2012 03:08:31
  97. ‘VARA weigert Vincent Bijlo om blindheid’06-08-2012 06:08:56
  98. Wereld blinden gaat open in Pakhuis14-07-2012 07:07:14
  99. Blinde moet 18.000 euro terug aan staat05-07-2012 06:07:04
  100. Video: Blind28-06-2012 03:06:35
  101. Xander en Siebe zijn gered10-05-2012 06:05:32
  102. Je vingers zijn je ogen07-05-2012 05:05:45
  103. Kim Bols: portret van een gedreven Vlaamse07-05-2012 05:05:25
  104. Het verhaal van Youssri – “Ik zie wat kan”01-04-2012 12:04:13
  105. Video: Klassen Kors Breijerschool op bezoek bij blinden23-03-2012 05:03:37
  106. Video: Blinde Wapservener loopt pelgrimstocht21-03-2012 12:03:42
  107. Video: Johan Dingemans21-03-2012 08:03:24
  108. Vincent Bijlo: ‘Ogen kunnen dictators zijn’31-12-2011 08:12:23
  109. Ervaren hoe het is om in een rolstoel te zitten of blind te zijn06-12-2011 06:12:11
  110. Blind leven18-11-2011 05:11:11
  111. Interview Vincent Bijlo15-09-2011 10:09:45
  112. Interview met Kim Bols02-09-2011 10:09:59
  113. ‘Mijn handicap is juist mijn kracht’08-06-2011 07:06:43
  114. ‘Blind Alert, ik ben blij dat het er eindelijk is’07-06-2011 05:06:21
  115. Blinde moeder Rebecca wil nog een tweede kindje07-06-2011 05:06:41
  116. ‘Een onvergetelijke ervaring voor iedereen’07-06-2011 04:06:02
  117. Blind raadslid voltrekt huwelijk07-06-2011 04:06:35
  118. Carolus Leysen: “Als blinde ben je altijd een stap achter”07-06-2011 04:06:34
  119. “Het is niet omdat je niet ziet, dat je niets weet”06-06-2011 08:06:14
  120. Blinde Genkenaar Carlo Petrelli vangt honden op05-06-2011 02:06:53
  121. Hoedje af voor blinde mama Rebecca05-06-2011 01:06:29
  122. Kracht in mij05-06-2011 01:06:46
  123. Lotgenoten05-06-2011 01:06:04
  124. “Ik heb mijn levensvreugde teruggevonden”05-06-2011 01:06:16
  125. Een blinde leest lichaamstaal anders, maar daarom niet minder goed05-06-2011 01:06:47
  126. Over blinden, alcoholisten en rolstoelers05-06-2011 01:06:33
  127. “Het enige dat me niet lukt, is samen kleuren”05-06-2011 01:06:57
  128. ‘Blind fietsen? Gewoon’05-06-2011 01:06:52
  129. Blinde ouders05-06-2011 01:06:33
  130. Moeder houdt benefiet voor blinde dochter05-06-2011 01:06:47
  131. ‘In 2009 wil ik zélf mijn post lezen’05-06-2011 01:06:12
  132. Eten zonder je bord te zien05-06-2011 01:06:39
  133. Martine helpt Odette05-06-2011 01:06:11
  134. ‘Sommige afleveringen heb ik al 50 keer gezien’05-06-2011 01:06:04
  135. Gesprekken met kinderen in uitzonderlijke situaties – Zowel de PAPA als de MAMA van Veerle (11) zijn BLIND05-06-2011 01:06:58
  136. Mei Lan (16), ooit ziende, nu blind05-06-2011 01:06:32
  137. Mijn Melsbroek: Albert Keersmaekers05-06-2011 01:06:17
  138. “Boodschappen doen? Niet alleen!”05-06-2011 01:06:04
  139. ‘Ongelooflijk hoeveel wilskracht Eline toont’05-06-2011 01:06:29
  140. Oudejaarsshow Vincent Bijlo in Lokatie 78 (Bunnik)05-06-2011 01:06:49
  141. “Wij hadden blind meisje te gast”05-06-2011 01:06:55
  142. “Ook ziende zouden we voor elkaar kiezen”05-06-2011 01:06:16
  143. Ik kwam terug van Lourdes en werd blind05-06-2011 12:06:01
  144. Niets gezien, alles gehoord05-06-2011 12:06:37
  145. Herman Van Dijck ruimde vuil boeltje Hooge Maey op05-06-2011 12:06:56
  146. “Ik droom dat mama me kan zien”05-06-2011 12:06:33
  147. Frida en Edwin Weterings – Blind echtpaar met (ziende) kinderen …05-06-2011 12:06:19
  148. Blinden bouwen beroepsloopbaan uit: Wij zijn geen sukkelaars05-06-2011 12:06:16
  149. Blind zijn is moeilijker in de visuele maatschappij05-06-2011 12:06:05
  150. “Eeuwige optimist” Joël Vyncke overleden05-06-2011 12:06:42
  151. Blinde vrouw van 62 twaalfde keer moeder05-06-2011 12:06:12
  152. ‘Zielig komt niet in mijn woordenboek voor’05-06-2011 12:06:56
  153. Niks kniezen om je handicap, maar er gewoon voor gaan05-06-2011 12:06:30
  154. Een ‘beperking’ is heel normaal05-06-2011 12:06:16
  155. Hennie Halfwerk denkt in kleuren05-06-2011 12:06:42
  156. Vlaamse Buren: Gunter & Manuela en hun buurvrouw Rita Van Schel05-06-2011 12:06:47
  157. “Hij pakte mijn zicht af, maar niet mijn leven05-06-2011 12:06:28
  158. Onze redacteur op de lappen met een dove vrouw en een blinde man05-06-2011 11:06:28
  159. Herenthout: Kinderen met handicap vinden opvang05-06-2011 11:06:12
  160. Blinde van het jaar 200405-06-2011 11:06:55
  161. Superprestige-voorzitter Etienne Gevaert heeft leren leven met zijn handicap05-06-2011 11:06:34
  162. Severine Doré meter Kind Inclusie Plan05-06-2011 11:06:30
  163. Ik zou de sterren willen zien05-06-2011 11:06:14
  164. Leef voluit!05-06-2011 11:06:06
  165. Zoontje fotomodel Jordan blijkt blind05-06-2011 10:06:04
  166. Blind vertrouwen05-06-2011 10:06:04
  167. Georgia en Albert – Om het lijf05-06-2011 10:06:17
  168. Visueel gehandicapte ouders: “Wij zijn gewone mensen die gekozen hebben voor kinderen”05-06-2011 10:06:38
  169. Wat denkt Vlaanderen over …: Enquête over visueel gehandicapte personen05-06-2011 10:06:15
  170. Mijn verhaal: Een lezeres vertelt05-06-2011 10:06:02
  171. Anders en gelukkig05-06-2011 10:06:29
  172. “Liefde op het eerste woord” – Leo en Edith, van kindsbeen af blind, zijn twintig jaar getrouwd05-06-2011 10:06:48
  173. Het verhaal van Ilse Dupont05-06-2011 10:06:05
  174. Zelfwaardering, assertiviteit en visuele handicap05-06-2011 10:06:23
  175. Blinde angst05-06-2011 10:06:21
  176. Blinde tiener wil dwars door Brussel stappen29-05-2011 12:05:06
  177. Rolstoelpatiënt verdedigt belang lotgenoten in OCMW28-05-2011 11:05:07
  178. “Blind zijn is voor ons de ergste handicap”28-05-2011 03:05:14

Laatst bijgewerkt op 5 juni 2011 – 10:10