“Hij pakte mijn zicht af, maar niet mijn leven

Bron: Het Laatste Nieuws
14 mei 2005

Jean-Mathieu (18) werd één jaar geleden in gezicht geschoten door caféschutter

De kogel heb ik nooit gehoord.  Mijn moeder moest het me vertellen in het  ziekenhuis.  Mijn linkeroog is verloren, door mijn rechteroog zal ik nooit  nog veel zien

NIEUWKERKEN-WAAS/DENDERMONDE

Vier zware operaties heeft hij achter de rug, en na de zomer volgt er nog een.   Dan heeft Jean-Mathieu Pieters (18) uit Nieuwkerken-Waas dertig, misschien wel  veertig procent van zijn zicht terug.  Het leven van de tiener veranderde  voorgoed toen Vlaams Blokker Wim Felix uit De Klinge in het wilde weg begon te  schieten in een café.  Jean-Mathieu kreeg een kogel door de ogen en zal  voor altijd bijna blind zijn.  “Nooit zal ik nog dezelfde worden, nooit  meer zal ik kunnen wat ik vroeger allemaal kon”, zegt Jean-Mathieu die voor het  eerst zijn verhaal doet.  “Maar ik ga niet in een hoekje zitten kniezen.   Hij heeft mijn zicht afgepakt, maar niet mijn leven.”

De tiener, vorige maand achttien geworden, stapt recht op me toe en schudt me  vastberaden de hand.  “Jij bent vast die reporter”, zegt hij.  “Ik  weet dat omdat de ándere schim die ik zie mijn vader is.  Die zit altijd op  zijn vaste plek in deze kamer …”  Alles heeft zijn ‘vaste plek’ gekregen  ten huize Pieters.  “Dat is het éérste dat ik heb geleerd, nadat ik een  paar keer mijn dure bril had stukgetrapt.”

Bedek je linkeroog met je hand en doe het rechter bijna dicht.  Tot je  alleen nog maar de grote titels op een doordeweekse krantenpagina kan lezen.   Zo ongeveer ziet Jean-Mathieu sinds een jaar de wereld.  Sinds de dag dat  Wim Felix (25) na een stomme ruzie gewapend terugkeerde naar café Pit-Stop en  begon te schieten.  Hij doodde de broer van de cafébaas, verwondde en  verminkte drie anderen.  Felix wacht vandaag nog op zijn proces.  “Ik  ken hem niet, heb hem nooit gezien en zál hem nooit kunnen zien”, zegt  Jean-Mathieu.  “Ik hoop alleen dat hij zijn verdiende straf krijgt.”

Harde realiteit

“Van die avond herinner ik me weinig.  In het cafézaaltje moet een ruzie  dichtbij mij losgebarsten zijn.  Ik was al aan de deuropening gaan staan  toen die schutter met zijn pistool zwaaide.  Ik was zijn eerste  slachtoffer.  De kogel die me trof, heb ik nooit gehoord.  Ik  herbeleef soms het moment dat ik op de grond lig, en dat hulpdiensten een  luchtmasker op mijn mond plaatsen.  Ik wéét nog hoe ik dat in paniek  telkens weer wegnam.  Maar daarna herinner ik me niets meer.”

“Het was mijn moeder die me in het ziekenhuis vertelde dat er een kogel door  mijn hoofd was gegaan.  Dat mijn linkeroog verloren was, dat ik wellicht  nooit nog veel zou kunnen zien door mijn rechteroog.  Dat was de hárde  realiteit.  Op de achtergrond hoorde ik mijn vrienden huilen.”

Toen Jean-Mathieu na anderhalve maand het ziekenhuis mocht verlaten, was zijn  wereld helemaal veranderd.  De sportieve tiener die dagelijks naar zijn  school in Sint-Niklaas fietste, was ineens voor álles afhankelijk van anderen.   “Ik kon geen boterham meer smeren.  Niet eens meer rechtopstaand plassen.”   Jean-Mathieu studeerde economie in Sint-Niklaas.  Zijn droom was vader  Patrick, boekhouder-fiscalist, op te volgen.  “De droom is er nog, maar het  zal langer duren om hem te verwezenlijken”, zegt de vader.  “Jean-Mathieu  is richting kantoor gaan volgen, omdat economie te zwaar werd.”

Puzzelen

“Langzaamaan kreeg ik een beetje zicht terug”, vertelt Jean-Mathieu.   “Vandaag zie ik, dankzij een sterke bril, schimmen en bewegingen.  En  letters van pakweg 2 centimeter groot kan ik lezen.  Nou ja, lezen … het  blijft altijd een beetje puzzelen.  Is het een b of een p en welk van de  twee zou het kunnen zijn om een correct woord te vormen?  Dat soort dingen.   Lezen is geen routine meer.  Het is een inspanning geworden.  Net als  tv-kijken.  In series en soaps herken ik de stemmen en zie ik de  bewegingen.  Zo kan ik afleiden wie wat zegt.  Maar écht volgen is  moeilijk.”

In het grote gezin Pieters van de vier kinderen is Jean-Mathieu de jongste zoon  had ieder kind zijn huishoudelijke taak.  “De mijne was de tuin  onderhouden.  Maar dat kan ik niet meer.  In de felle zon zié ik  helemaal niks.  Ik kan de rozen niet eens snoeien.  Dat deed ik  graag …”.  Ook sporten is op fitness na niet meer aan Jean-Mathieu  besteed.  “Vroeger voetbalde ik graag.  Ik heb het onlangs geprobeerd.   Ik kan de bal niet volgen.  Soms, tijdens de turnles, mag ik nog mee  basketten.  Eigenlijk speel ik mee ‘op gehoor’.  Dan roepen mijn  ploegmakkers dingen als ‘Jean, hij komt langs links’ en dan draai ik me en  blokkeer ik de tegenstander.  Maar de bal grijpen, dát lukt me niet.   Nog niet …”

Jean-Mathieu denkt niet graag aan wat hij niét meer kan.  Wel aan de dingen  die hij wél nog kan.  Of ánders is gaan doen.  “Een paar maanden  geleden moest ik op school mijn hand nog op de schouder van een vriend leggen om  de trappen op en af te lopen.  Nu doe ik dat zélf.  Ik tel ze.   Zeven trappen, dan een stap vooruit, dan weer zeven trappen …  En  natuurlijk ga ik ook nog uit.  Ik mag niet meer fietsen en zeker nooit  autorijden, maar ik vind wel iemand die me kan brengen.  In mijn stamcafé  zit ik altijd aan de toog.  Zo hoeft niemand voor me op te staan om een  drankje te gaan halen.  Ik zal eerst zélf wel proberen.  En als het me  werkelijk niet lukt, is er altijd wel een goeie vriend die me kan helpen.”

Ontnuchtering

Goeie vrienden, ze zijn dun gezaaid.  Een jaar geleden hoopten vader  Patrick en moeder Carine één ding: “Dat zijn vrienden hem niet vergeten.   Mathieu zal hen hard nodig hebben.”  Vandaag is er de ontnuchtering.   “Mijn vriendin heeft me verlaten.  En vele goeie vrienden die vroeger  wekelijks binnensprongen, ‘zie’ ik niet meer.  Langzaam zijn ze  weggebleven.  Waarom?  Omdat ik voor veel afhankelijk ben van hen,  denk ik.  Ach, ik neem hen dat niet kwalijk dat zou het er niet beter op  maken.  Ik red me wel.”

“Een wandelstok wil ik niet.  Net zo min wil ik een blindengeleidehond.   En braille wil ik niet kunnen en ik wil óók niet in een of andere club voor  blinden of slechtzienden.  Ik blijf niet stilstaan bij wat ik niet kan, bij  mijn verlies.  Je moet vooruit in het leven.  ‘Vooruit is de weg’.   Dat is altijd het motto geweest in onze familie.  Mijn leven is niet  voorbij door die éne stomme kogel, hè …”  Er wacht Jean-Mathieu nog een  zware operatie, ergens na de zomervakantie.  “Ze gaan me een nieuw  hoornvlies geven op mijn rechteroog.  In de maanden na de operatie zal ik  nauwelijks iets zien, dat is normaal.  Maar daarna, ergens rond de  kerstperiode, zou ik méér dan dertig procent moeten zien.  Hoeveel weet ik  niet, maar elk procentje is er één.”

Café Pit-Stop is dicht sinds het bloedbad van vorig jaar.  Het gerechtelijk  onderzoek is bijna afgerond.  De voorbije weken werden de laatste verhoren  afgenomen.  Het is nog wachten op een psychiatrisch verslag.  Schutter  Wim Felix en een kompaan moeten binnen afzienbare tijd voor een assisenjury  verschijnen.  Maar een datum is er nog niet.

Ik ken de dader niet, heb hem nooit gezien en zál hem nooit zien.  Ik hoop  alleen dat hij zijn verdiende straf krijgt.

Kurt WERTELAERS

***

“Eén  knal en ik was blind”

Bron: Het Laatste Nieuws
8 februari 2007

Door de ambiance aan de toog hadden we het eerste schot zelfs niet gehoord
Slachtoffer Sandra Cornu

Nadat ik geraakt was, vroeg ik in het café nog of ze het licht wilden aansteken
Slachtoffer Jean-Matthieu Pieters

GENT

Op zijn derde procesdag heeft Wim Felix (26), de dolle schutter uit  Sint-Gillis-Waas, pas echt kunnen ervaren welk onmetelijk leed hij heeft  aangericht.  Na zijn confrontatie met de familie van dodelijk slachtoffer  Eddy Martens dinsdagavond, zag Felix gisterochtend zijn drie jonge dorpsgenoten  terug die twee jaar geleden het bloedbad in café Pitstop in Sint-Pauwels met  veel geluk overleefden.  Bijzonder pijnlijk was het getuigenis van de  19-jarige Jean-Matthieu Pieters, die een kogel door het hoofd kreeg en nu bijna  volledig blind is: “Mijn linkeroog ben ik kwijt.  Uit mijn rechteroog zie  ik nog tien procent.”  Beschuldigde Felix keek de andere kant op, ook toen  zijn excuses niet aanvaard werden .

Aan de arm van de zaalwachter sloft student Jean-Matthieu naar de getuigenstoel.   Hij lijkt een honderdjarige in de huid van een opgeschoten tiener.  Tastend  in het ijle gaat hij zitten.  “Ik ben een sukkelaar, maar ik probeer mijn  plan te trekken”, verontschuldigt hij zich.  Twee jaar geleden was  Jean-Matthieu de sportiefste leerling van zijn klas.  Tennis, voetbal,  atletiek, zwemmen, roeien…  Hij deed het allemaal.  Nu niks meer.   “Ik mag zelfs niet meer fietsen.”

Ook geen studies boekhouding meer voor Jean-Matthieu, die geroepen was om zijn  vader op te volgen in het familiebedrijf.  “Na mijn verloren jaar koos ik  voor kantoor.  Zo heb ik misschien ooit nog de kans om een job te vinden,  mits gebruik van speciale leesapparatuur.  Thuis heb ik ook al een computer  met extragroot scherm.  Als ik mijn bril op het puntje van mijn neus zet en  van heel dichtbij kijk, lukt het me redelijk om de reuzegrote letters van de  cijfers te onderscheiden.  Maar langer dan een uurtje hou ik het niet vol.   Het is vreemd.  Ik krijg dan pijn aan mijn linkeroog, het oog dat ik kwijt  ben en vervangen werd door een glazen bal.  Maar toch voelt het soms aan  alsof dat oog heel veel pijn doet.”

Voorzitter: “Verwachten de dokters nog beterschap?”

Getuige: “Neen.  Nog een nieuwe operatie lijkt onmogelijk.  Maar ik  ben al blij met wat het is.  Na mijn opname in het ziekenhuis hoorde ik  wekenlang dat er ook voor mijn rechteroog geen hoop meer was.  Toch kon het  worden gered.  Omdat ik nog jong en heel gezond was.”

Alles donker

Pieters was nog maar net 17 geworden toen hij in de late avond van 19 mei 2004  met enkele vrienden naar café Pitstop trok.  “We wilden ook eens een liedje  zingen op een karaokepodium.”  De jonge getuige doet zijn verhaal opvallend  moedig guitig bijna.  Wat alles nog schrijnender maakt.  “Eigenlijk  mocht ik zo laat niet op stap.  Maar ik muisde er toch vandoor nadat mijn  ouders om elf uur gingen slapen.”

Anderhalf uur later sloeg het noodlot toe.  Jean-Matthieu: “Toen het onze  beurt was om op te treden, was mijn zangmaat Mathias er niet.  Ik zag hem  buiten praten met iemand.  Ik ging hem roepen, opende de cafédeur en knal.   Alles donker.  Ik wist niet wat er gebeurde, dacht niet aan een schot.   Maar ik voelde wel een pijnscheut in mijn hoofd, en bloed.  Terug binnen  vroeg ik nog of ze het licht opnieuw wilden aansteken.  Maar het bleef  donker.  Ik was blind.”

Een kogel, afgevuurd door de dolgedraaide Wim Felix die zijn slachtoffers niet  of nauwelijks kende, trof Jean-Matthieu achter het rechteroog en bleef steken in  het linkeroog, dat verwoest werd.

Geluk voor Sandra

Sandra Cornu, toen 18 jaar, behoorde tot de vriendenkring van Jean-Matthieu  Pieters.  Ze getuigt: “We stonden aan de toog plezier te maken.   Ineens zag ik Jean-Matthieu in het deurgat staan met de handen aan zijn bebloede  hoofd.  Ik dacht dat hij ergens tegen was gelopen of buiten van iemand een  klap had gekregen.  Door de ambiance in het café hadden we het schot niet  gehoord.  Ik liep naar Jean-Matthieu om hem te ondersteunen.  Toen ik  de deur achter ons wou dichttrekken, hoorde ik wel een schot en voelde ik een  brandende pijn in mijn linkerbeen.”

Sandra werd getroffen door een fragment van een projectiel dat afketste op de  stoep.  Ze kwam er goed vanaf en houdt er enkel een ongemakje aan over:  “Als het koud is, word ik geplaagd door een ambetant gevoel op de plek waar de  scherf ooit zat.”

Minder geluk

Minder geluk had Tim Sack, toen 22.  Op het terras keek hij de schutter  recht in de ogen: “Felix richtte zijn wapen op mij.  Ik dook weg, maar te  laat.  Ik kreeg een kogel in de rug.  Mijn rechterlong werd doorboord  maar er werden geen vitale organen geraakt.  Ik ondervond achteraf meer  last van de kogel die in mijn knie terechtkwam.”

Voorzitter: “Zag je hoe Eddy Martens werd doodgeschoten?”

Getuige: “Neen.  Hij lag al op de grond toen ik de schutter in het oog  kreeg.”

Na het getuigenis van Tim Sack vraagt beschuldigde Felix het woord.  Hij  wil zijn spijt uitdrukken, net zoals hij dat deed tegenover de twee andere  slachtoffers.  “Wat ik u heb aangedaan doet me ongelooflijk veel pijn”,  begint hij.  Maar getuige Sack laat hem niet uitspreken.  “Zwijg,  paljas.  Ik moet uw pijn en uw spijt niet”, klinkt het kortaf.

Verrast en uitgeteld laat Felix zich weer neerzakken, naast medebeschuldigde  Wesley Windhey (27).  Lange Wesley gaf in de nacht van de feiten vriend  Felix een lift om het moordwapen op te halen.  Daarom wordt hij vervolgd  voor mededaderschap.  Uiterlijk lijkt hij meer getroffen door het leed van  de slachtoffers dan de schutter.

Slachtoffers schietpartij pikken excuses van dader niet.

Gaby FONCK

***

Slachtoffers dolle schutter café Pit-Stop getuigen

Bron: Gazet van Antwerpen
8 februari 2007

“Uw spijt komt veel te laat, paljas”, kreeg dolle schutter Wim Felix (26) die  voor moord en drievoudige moordpoging terechtstaat, te horen van een van zijn  slachtoffers, de 24-jarige Tim Sack.  De jongeman kreeg een kogel in zijn  long en in zijn knie, maar herstelde volledig van zijn verwondingen.   Helemaal anders is het gesteld met Jean-Matthieu Pieters (19) uit  Nieuwkerken-Waas die in het gezicht werd geschoten en voor altijd bijna blind  zal zijn.

Assisen Gent

Eigenlijk had Jean-Matthieu die 20ste mei 2004 niet in café Pit-Stop in  Sint-Pauwels (Sint-Gillis-Waas) mogen zitten.  Van zijn ouders mocht hij  niet weggaan.  “Ik heb gewacht tot ze zijn gaan slapen.  Dan ben ik er  met een paar vrienden op uit getrokken.  Het was een lang weekeinde, in de  Pit-Stop was er een karaoke-avond en we amuseerden ons geweldig goed.”

“Iets over 1u stapte ik naar buiten.  Ik zocht mijn vriend.  Samen  gingen we een liedje zingen.  Zodra ik de deur opentrok, werd ineens alles  zwart.  Een schot heb ik niet gehoord.  Ik hield mijn handen voor mijn  ogen, ik zag niets meer.  Ik heb nog geroepen: steek het licht weer aan.   Maar het licht ging niet meer aan.  Ik heb me dan op het terras gelegd.   Ik hoorde mensen schreeuwen, maar ik dacht maar aan één ding: slapen en hopen  dat alles weer zoals vroeger was als ik wakker werd.”

Maar de volgende ochtend volgde de harde waarheid.  “In het ziekenhuis  vernam ik van mijn moeder wat er gebeurd was.  Een kogel was mijn  rechteroog binnengedrongen en blijven steken in mijn linker.  De kans dat  ik ooit nog zou zien, was zeer klein.  Mijn linkeroog was reddeloos  verloren.  Gelukkig konden de dokters mijn rechteroog redden omdat daar nog  een stukje netvlies intact was.  Ik zie daar nu ongeveer dertig procent  uit.”

“Sinds die dag is mijn leven totaal veranderd.  Ik heb nog geprobeerd de  draad van vroeger weer op te pikken, maar dat ging niet.  Zonder zicht kom  je niet ver.  Wil ik weggaan, dan hang ik totaal van anderen af.”

Sukkelaar

“Ik was vroeger heel sportief.  Ik deed aan allerlei kampen mee.  Ik  zwom, ik voetbalde, ik deed stuntgames en skateboarding.  Nu ben ik een  sukkelaar geworden.  Ik heb nog geprobeerd om te voetballen.  Maar ik  schopte meer op de schenen van de andere spelers dan op de bal.  Dan ga ik  liever aan de kant staan.”

“Ik was een goede student, maar mijn studies heb ik moeten stoppen.  Van  boekhouding ben ik overgeschakeld naar de richting kantoor, die is minder zwaar.   Ik kan nog werken op speciale computers waar alles is uitvergroot.   Televisie kijken lukt ook heel moeizaam.  Bovendien heb ik ook last van  fantoompijnen.  Pijnscheuten op de plaats waar vroeger mijn linkeroog zat.   Ook als mens ben ik veranderd.  Vroeger was ik heel sociaal.  Nu heb  ik nog maar weinig vertrouwen in mensen”, besloot de jongeman zijn getuigenis.

Hans DE RUYCK

Delen
Share on Facebook0Tweet about this on Twitter0Share on Google+0Share on LinkedIn0Email this to someonePrint this page

  1. ‘Je kunt in Nederland heel makkelijk beroepsblinde worden’13-11-2017 09:11:05
  2. Camping Karen & James – Bezoek van jongeren met visuele beperking02-11-2017 08:11:06
  3. Ze is blind… maar niet te stoppen26-10-2017 08:10:00
  4. Syenna op het terras15-10-2017 08:10:29
  5. Marina (12): ‘Ik laat zien dat ik alles kan’15-10-2017 08:10:50
  6. Marina (12): ‘Hoe mijn ouders eruitzien, weet ik niet’14-10-2017 08:10:12
  7. Max (11): ‘Alles wat anderen ook doen’14-10-2017 07:10:55
  8. #VraagMaarRaak ofwel Q&A Scheel kijken met kunstogen! Zou ik willen zien?13-10-2017 07:10:22
  9. Het Klokhuis – Blind09-10-2017 07:10:33
  10. Update: Maarten: “Ik werd blind, waarom?”01-10-2017 08:10:25
  11. Het beste van Camping Karen en James – Jongeren met een visuele beperking14-09-2017 09:09:29
  12. Kunnen blinde mensen ook hooggevoelig zijn?22-07-2017 12:07:21
  13. Gertjan’s VLOG 3 | Brailleleesregel gekoppeld met mijn iPhone14-07-2017 10:07:58
  14. Blinde Gertjan stelt zichzelf even voor!28-06-2017 08:06:02
  15. Paus probeert bijna blind meisje te genezen met handoplegging18-06-2017 04:06:17
  16. Op deze manier vinden ook blinde kinderen hun chocolade eieren in de tuin18-06-2017 04:06:09
  17. Nynke (15): “God heeft een plan met mijn blindheid”18-06-2017 03:06:11
  18. Maarten: “Ik werd blind, waarom?”18-06-2017 03:06:45
  19. Blind, Happy and Free18-06-2017 03:06:37
  20. Marina Katarina Kovac wil ‘laten zien wat blinden kunnen’18-06-2017 03:06:44
  21. Leven zonder te zien15-06-2017 03:06:25
  22. Video: Bartiméus – Belang van toegankelijkheid voor blinden14-06-2017 03:06:42
  23. “Je kunt meer dan je denkt als je blind bent”13-06-2017 04:06:53
  24. ‘Ik ben een jonge moeder van een baby en peuter. En oh ja: ik ben blind!’13-06-2017 04:06:12
  25. Larissa Klaassen wil inspireren11-06-2017 09:06:30
  26. Interview met Deborah Maerschalck (blind)11-06-2017 09:06:05
  27. “Elk kindje is bijzonder én mooi, ook onze Flor”10-01-2017 08:01:58
  28. Blinde jongen redt zijn mama nadat ze thuis instort02-01-2017 04:01:27
  29. ‘Bijna niets is onmogelijk’23-10-2016 05:10:14
  30. “Mijn papa kan heel goed vertellen”13-06-2016 08:06:32
  31. Blinde Corné Kremers Lid in de Orde van Oranje-Nassau31-05-2016 09:05:19
  32. Blind en in de jeugdraad – In gesprek met Deborah Maerschalck04-04-2016 11:04:10
  33. ‘Met je hart zie je meer’31-03-2016 10:03:46
  34. Blind raadslid legt werk neer vanwege handicap22-03-2016 08:03:33
  35. ‘Helemaal niet erg om blind te zijn’13-02-2016 09:02:01
  36. Blinde alleenstaande vrouw voedt zoon op zonder partner02-02-2016 04:02:55
  37. Joris werd opeens blind en verloor alles: ‘Verzekeraar liet me in de steek’27-01-2016 08:01:43
  38. Eén dag kan Marina ‘zien’06-01-2016 11:01:28
  39. “Als blinde wil ik opkomen voor de doven”05-12-2015 08:12:05
  40. Blind zijn, beeld je dat even in29-11-2015 09:11:51
  41. ‘Voor blinden is dit een fantastische tijd’ (over Vincent Bijlo)12-09-2015 04:09:28
  42. Koenraad Lecluyse is blind maar opent bed and breakfast06-09-2015 08:09:47
  43. De Ooglijn is vanaf 1 september vaker en langer open02-09-2015 12:09:03
  44. Vincent Bijlo: ‘Blind of doof? Ik ben liever allebei’28-08-2015 09:08:41
  45. “Ik kijk anders naar de dingen”06-08-2015 08:08:35
  46. Henk en Sylvia zijn beiden blind, maar werden verliefd07-04-2015 04:04:10
  47. Vrouw herinnert echtgenoot alleen als 16-jarige tiener17-03-2015 08:03:52
  48. Wat zie je als je niet kunt kijken?10-03-2015 09:03:07
  49. Vrolijk Vlaanderen over blinden en slechtzienden10-03-2015 09:03:58
  50. Vincent Bijlo in Pavlov10-03-2015 09:03:34
  51. Reportage van de blinde Tonny van Breukelen10-03-2015 09:03:35
  52. Martine Boere strijdt om de titel ‘Bikkel 2011’10-03-2015 08:03:26
  53. Je zal het maar hebben met blinde Ferry10-03-2015 08:03:26
  54. Het Klokhuis – Blinde Sander is actief in het leven10-03-2015 08:03:20
  55. De Reünie Esther Crombag10-03-2015 06:03:18
  56. De ogen van Sophie – Alles over blind zijn10-03-2015 05:03:23
  57. Blinde mama Monique – Ik zie, ik zie, wat zij niet ziet10-03-2015 05:03:01
  58. Blinde Leo Dijk in Tiswat10-03-2015 05:03:43
  59. Blinde Karl gebruikt hulpmiddelen in het dagelijks leven10-03-2015 05:03:58
  60. Een bloemetje voor Kim Bols10-02-2015 08:02:52
  61. Video: Vrolijk Vlaanderen met blinden10-02-2015 06:02:31
  62. ‘Ik zou graag nog eens langs de winkels flaneren’25-01-2015 01:01:10
  63. Hoogezand – Oprichting lotgenotengroep voor mensen met een visuele beperking23-01-2015 05:01:59
  64. 10 ongelooflijke verhalen over blinde mensen22-01-2015 08:01:23
  65. Video – Meintje en haar blinde ouders18-01-2015 01:01:06
  66. Video – Blinde man laat beurs vallen, wat doe je?04-01-2015 09:01:44
  67. Larissa Klaassen: ‘Ik ben blij dat ik anderen help met mijn uitvinding’03-01-2015 09:01:49
  68. Ambassadeur Kim Bols11-12-2014 10:12:46
  69. Larissa is de stoerste19-11-2014 10:11:03
  70. Als het moet, dan moet het28-10-2014 06:10:48
  71. Persoonlijke ervaring van Evelien (29) uit Boxmeer20-09-2014 08:09:08
  72. “God heeft een bedoeling met mijn blindheid”02-09-2014 05:09:07
  73. Stadsportret: Blind met ballen15-08-2014 02:08:01
  74. Mooi: hoe blinde mensen schoonheid “zien”25-04-2014 03:04:52
  75. Gedicht: Ik ben ook normaal27-02-2014 09:02:10
  76. Gezichtsvermogen kwijt24-02-2014 08:02:24
  77. Oogcontact17-02-2014 12:02:29
  78. “Het is een kwestie van accepteren”09-02-2014 11:02:03
  79. Blind vertrouwen in de toekomst28-01-2014 08:01:01
  80. Jonge blinde vrouw komt spreken tijdens les Verzorging25-01-2014 08:01:44
  81. Audiodagboek van een blinde man: zo is het om je zicht te verliezen22-01-2014 07:01:02
  82. Overlast gevende bovenbuurvrouw blijkt blind14-01-2014 06:01:49
  83. Een moeder met veerkracht18-12-2013 04:12:49
  84. “Ik zou niet willen zien”26-11-2013 05:11:00
  85. Het begrip wolk uitleggen aan een blind kind?06-11-2013 03:11:02
  86. Blindismen: wat zijn ze en wat doen we ermee?01-11-2013 03:11:00
  87. “De dag nadat mijn blinde dochter trouwde”05-10-2013 07:10:57
  88. Mijn ouders kregen te horen dat er iets mis was met hun dochtertje11-05-2013 10:05:11
  89. Een blindere houding25-04-2013 06:04:08
  90. Video: PWS – De beleving van blinden – Irene, Marloes & Leanne10-03-2013 06:03:22
  91. “Al drie keer kanker, maar ik geef niet op”22-02-2013 02:02:06
  92. Blinde Heemstedenaar wil ook graag gegroet worden19-02-2013 08:02:29
  93. ‘Ik kijk door de ogen van mijn zoon’08-01-2013 07:01:04
  94. ‘Ik ben blij een hefboom te kunnen zijn’24-12-2012 07:12:20
  95. Een kind opvoeden als je blind bent13-10-2012 06:10:33
  96. Zie je iets aan mij?25-08-2012 03:08:31
  97. ‘VARA weigert Vincent Bijlo om blindheid’06-08-2012 06:08:56
  98. Wereld blinden gaat open in Pakhuis14-07-2012 07:07:14
  99. Blinde moet 18.000 euro terug aan staat05-07-2012 06:07:04
  100. Video: Blind28-06-2012 03:06:35
  101. Xander en Siebe zijn gered10-05-2012 06:05:32
  102. Je vingers zijn je ogen07-05-2012 05:05:45
  103. Kim Bols: portret van een gedreven Vlaamse07-05-2012 05:05:25
  104. Het verhaal van Youssri – “Ik zie wat kan”01-04-2012 12:04:13
  105. Video: Klassen Kors Breijerschool op bezoek bij blinden23-03-2012 05:03:37
  106. Video: Blinde Wapservener loopt pelgrimstocht21-03-2012 12:03:42
  107. Video: Johan Dingemans21-03-2012 08:03:24
  108. Vincent Bijlo: ‘Ogen kunnen dictators zijn’31-12-2011 08:12:23
  109. Ervaren hoe het is om in een rolstoel te zitten of blind te zijn06-12-2011 06:12:11
  110. Blind leven18-11-2011 05:11:11
  111. Interview Vincent Bijlo15-09-2011 10:09:45
  112. Interview met Kim Bols02-09-2011 10:09:59
  113. ‘Mijn handicap is juist mijn kracht’08-06-2011 07:06:43
  114. ‘Blind Alert, ik ben blij dat het er eindelijk is’07-06-2011 05:06:21
  115. Blinde moeder Rebecca wil nog een tweede kindje07-06-2011 05:06:41
  116. ‘Een onvergetelijke ervaring voor iedereen’07-06-2011 04:06:02
  117. Blind raadslid voltrekt huwelijk07-06-2011 04:06:35
  118. Carolus Leysen: “Als blinde ben je altijd een stap achter”07-06-2011 04:06:34
  119. “Het is niet omdat je niet ziet, dat je niets weet”06-06-2011 08:06:14
  120. Blinde Genkenaar Carlo Petrelli vangt honden op05-06-2011 02:06:53
  121. Hoedje af voor blinde mama Rebecca05-06-2011 01:06:29
  122. Kracht in mij05-06-2011 01:06:46
  123. Lotgenoten05-06-2011 01:06:04
  124. “Ik heb mijn levensvreugde teruggevonden”05-06-2011 01:06:16
  125. Een blinde leest lichaamstaal anders, maar daarom niet minder goed05-06-2011 01:06:47
  126. Over blinden, alcoholisten en rolstoelers05-06-2011 01:06:33
  127. “Het enige dat me niet lukt, is samen kleuren”05-06-2011 01:06:57
  128. ‘Blind fietsen? Gewoon’05-06-2011 01:06:52
  129. Blinde ouders05-06-2011 01:06:33
  130. Moeder houdt benefiet voor blinde dochter05-06-2011 01:06:47
  131. ‘In 2009 wil ik zélf mijn post lezen’05-06-2011 01:06:12
  132. Eten zonder je bord te zien05-06-2011 01:06:39
  133. Martine helpt Odette05-06-2011 01:06:11
  134. ‘Sommige afleveringen heb ik al 50 keer gezien’05-06-2011 01:06:04
  135. Gesprekken met kinderen in uitzonderlijke situaties – Zowel de PAPA als de MAMA van Veerle (11) zijn BLIND05-06-2011 01:06:58
  136. Mei Lan (16), ooit ziende, nu blind05-06-2011 01:06:32
  137. Mijn Melsbroek: Albert Keersmaekers05-06-2011 01:06:17
  138. “Boodschappen doen? Niet alleen!”05-06-2011 01:06:04
  139. ‘Ongelooflijk hoeveel wilskracht Eline toont’05-06-2011 01:06:29
  140. Oudejaarsshow Vincent Bijlo in Lokatie 78 (Bunnik)05-06-2011 01:06:49
  141. “Wij hadden blind meisje te gast”05-06-2011 01:06:55
  142. “Ook ziende zouden we voor elkaar kiezen”05-06-2011 01:06:16
  143. Ik kwam terug van Lourdes en werd blind05-06-2011 12:06:01
  144. Niets gezien, alles gehoord05-06-2011 12:06:37
  145. Herman Van Dijck ruimde vuil boeltje Hooge Maey op05-06-2011 12:06:56
  146. “Ik droom dat mama me kan zien”05-06-2011 12:06:33
  147. Frida en Edwin Weterings – Blind echtpaar met (ziende) kinderen …05-06-2011 12:06:19
  148. Blinden bouwen beroepsloopbaan uit: Wij zijn geen sukkelaars05-06-2011 12:06:16
  149. Blind zijn is moeilijker in de visuele maatschappij05-06-2011 12:06:05
  150. “Eeuwige optimist” Joël Vyncke overleden05-06-2011 12:06:42
  151. Blinde vrouw van 62 twaalfde keer moeder05-06-2011 12:06:12
  152. ‘Zielig komt niet in mijn woordenboek voor’05-06-2011 12:06:56
  153. Niks kniezen om je handicap, maar er gewoon voor gaan05-06-2011 12:06:30
  154. Een ‘beperking’ is heel normaal05-06-2011 12:06:16
  155. Hennie Halfwerk denkt in kleuren05-06-2011 12:06:42
  156. Vlaamse Buren: Gunter & Manuela en hun buurvrouw Rita Van Schel05-06-2011 12:06:47
  157. “Hij pakte mijn zicht af, maar niet mijn leven05-06-2011 12:06:28
  158. Onze redacteur op de lappen met een dove vrouw en een blinde man05-06-2011 11:06:28
  159. Herenthout: Kinderen met handicap vinden opvang05-06-2011 11:06:12
  160. Blinde van het jaar 200405-06-2011 11:06:55
  161. Superprestige-voorzitter Etienne Gevaert heeft leren leven met zijn handicap05-06-2011 11:06:34
  162. Severine Doré meter Kind Inclusie Plan05-06-2011 11:06:30
  163. Ik zou de sterren willen zien05-06-2011 11:06:14
  164. Leef voluit!05-06-2011 11:06:06
  165. Zoontje fotomodel Jordan blijkt blind05-06-2011 10:06:04
  166. Blind vertrouwen05-06-2011 10:06:04
  167. Georgia en Albert – Om het lijf05-06-2011 10:06:17
  168. Visueel gehandicapte ouders: “Wij zijn gewone mensen die gekozen hebben voor kinderen”05-06-2011 10:06:38
  169. Wat denkt Vlaanderen over …: Enquête over visueel gehandicapte personen05-06-2011 10:06:15
  170. Mijn verhaal: Een lezeres vertelt05-06-2011 10:06:02
  171. Anders en gelukkig05-06-2011 10:06:29
  172. “Liefde op het eerste woord” – Leo en Edith, van kindsbeen af blind, zijn twintig jaar getrouwd05-06-2011 10:06:48
  173. Het verhaal van Ilse Dupont05-06-2011 10:06:05
  174. Zelfwaardering, assertiviteit en visuele handicap05-06-2011 10:06:23
  175. Blinde angst05-06-2011 10:06:21
  176. Blinde tiener wil dwars door Brussel stappen29-05-2011 12:05:06
  177. Rolstoelpatiënt verdedigt belang lotgenoten in OCMW28-05-2011 11:05:07
  178. “Blind zijn is voor ons de ergste handicap”28-05-2011 03:05:14

Laatst bijgewerkt op 5 juni 2011 – 12:22