De pendelaar met witte stok – Hond leidt blinde Adeline Valkenborg door hindernissenparcours

Bron: Het Belang van Limburg
14 oktober 1998

“Ik kreeg een bloeding aan m’n oog”, had ze me verteld terwijl ze thuis koffie  zette en een, volle, tas voor mij op tafel schoof.  “In Gent hebben ze nog  de lasertechniek geprobeerd.  Maar dat was nog experimenteel en heeft niet  geholpen.  Eigenlijk ben ik twee jaar te vroeg blind geworden.”

Adeline (afkomstig uit Bilzen) volgde les aan het Ganspoelinstituut, werd  telefoniste en corrector van brailleboeken maar bracht het intussen tot directrice van Transkript vzw, bezig met de productie  van ondermeer braille- en grote letterboeken, ingesproken cassettes van  tijdschriften en brochures.

Op haar vijftiende werd ze verliefd op een kameraadje van haar zus die nu al 18  jaar haar man is en grote toeverlaat.

“Maar toen ik tien jaar geleden uit Brussel in Alken arriveerde, alleen met mijn witte stok, had hij zich voor een keertje verslapen en was hij niet aan het station om mij af te halen. Toen ben ik alleen naar huis gesukkeld. Nadien hebben we een geleidehond aangeschaft. Als zoiets nog eens gebeurt, zei ik, ben ik toch niet alleen.”

Bono was, een knook in de muil, aan mijn rechterzij komen zitten, en had met de  snuit over m’n been zitten wrijven.

“Hij wil de show stelen”, zei Adeline die duidelijk zijn speels gesnuif had  opgevangen.

“Ik vraag de mensen altijd om dat spelletje niet mee te spelen.  Dan zal  hij dat altijd doen als er iemand binnenkomt.  En dat mag niet.  Het  is mijn hond.  Dat mag egoïstisch klinken, maar dat is belangrijk.   Wij, hij en ik, moeten een goeie band hebben.  Dan doet hij met plezier  zijn werk.”

Het dier snoof van plezier toen Adeline hem het handvat met riem omgespte, het  snoer rond haar pols draaide en op de tast haar handtas van de kapstok plukte.

“Ik ga zelden buiten zonder hem, eh jong”, en ze wreef hem over de kop.   “Ik ken de straten hier en ik moet hem de weg wijzen.  Maar als ik ergens  binnen moet gaan, zoekt hij de deur.”

Zoek apotheek zegt Adeline gewoonlijk als ze aan het eind van de straat komen,  “en dan brengt hij mij naar die deur.  Als we buitenkomen en ik zeg:  winkel, dan gaat hij naar de slager, de enige winkel nog in de buurt.  Naar  de tandarts ben ik nog niet geweest.  Als dat zal moeten, gaat er, de  eerste keer, iemand mee.  De volgende keer vindt Bono die wel.  Zo  bouwen we dat stilaan op.”

Obstakels

Het belangrijkste wat een blindengeleidehond wordt aangeleerd, is obstakels  vermijden.  En die staan en liggen hier dik gezaaid.  Een halve meter  naar links gaat hij, voor twee zware plaveien die los op de stoep zijn  achtergelaten; onmiddellijk weer naar rechts voor een slordig dichtgeknoopte  plastic zak met blikken die rond liggen te slingeren, en dan nipt voorbij een  put in een verzakt gedeelte van het voetpad dat vol water staat.

Adeline kan rakelings de modder en het putje vermijden.

“Natte voeten heb ik, met Bono, nog nooit gehad.” (lachje)

“Maar plezant is dit niet.  Voor de auto’s maken ze alle wegen vrij.   Wie te voet gaat, moet z’n plan maar trekken.”

Tussen twee wachtende auto’s, een snelle fietser en – weer – een paar  verraderlijk opstekende verkeersremmers door, loodst Bono haar tot aan de ingang  van het station.  “Straight” (rechtdoor), commandeert ze en het dier stapt  rustig door de openstaande deur naar het perron.

Door te gaan zitten, maakt de hond de blinde vrouw duidelijk dat de trein nog  niet is gearriveerd.  “Natuurlijk weet hij niet welke trein ik moet nemen.   Hij gaat naar de deur van de eerstvolgende die hier stopt.”

Als het zover is en de deur die Bono heeft uitgekozen, openzwiept, springt het  dier naar binnen; hoog, veel hoger duidelijk dan Adeline had verwacht.  Ze  krijgt een snok.

“Het probleem is dat elk model van trein anders is in dit land”, zegt ze als we  in een zetel zijn gezakt en Bono zich, achter haar voeten onder haar zetel heeft  geïnstalleerd.  “Soms liggen de roosters ver van het perron, soms hoog,  soms is het een dubbeldekker.  Als je dat weet is dat natuurlijk geen  probleem.”

Adeline, helder bruine ogen, ‘kijkt’ rustig voor zich uit.

“De lucht is prachtig blauw”, zeg ik, onbehouwen, over het weer.

“De zon schijnt ja, dat kan ik voelen.”

Ze lacht: “Ik hou ervan dat mensen me zeggen wat er te zien is.”

Bono is intussen al ingedut.

Hulp

“We komen zo in Sint-Truiden aan”, zegt de omroeper van dienst.  “Bij het  vertrek in het vorige station was een deur geblokkeerd, vandaar een vertraging  van een minuut.  Waarvoor onze verontschuldigingen.”

Adeline moet er, luid, om lachen.  “Het hangt een beetje van de omroeper  af, denk ik.  De een zegt te veel, de ander, door omstandigheden  waarschijnlijk, te weinig.”

Ze herinnert zich die keer dat er niks werd gezegd en dat ze in plaats van  Hasselt uiteindelijk in Bokrijk was afgestapt.  “Daar moet je uitstappen  aan een kant van de straat, de sporen oversteken en aan de andere kant van de  straat weer opstappen om terug te keren.  Als je het weet is dat natuurlijk  geen probleem.”

Toen ze, twintig jaar geleden, alleen nog haar (witte) stok had en toch zo  koppig was om op haar eentje naar Brussel te reizen, kwam ze bedrogen uit.   “In het terugkomen had ik m’n trein gemist en bleef ik alleen op het perron  achter.  Niemand die mij wat vroeg, niemand die mij bij de arm nam en  begeleidde.  Ik ben dan beginnen ronddolen en viel, een halve meter diep,  op de sporen.  Een stationchef is me komen helpen.”

“Met alleen een stok, tussen de drukte, zien de mensen je niet.  Maar als  je een hond bij je hebt, spring je in het oog.”

“Vreemd”, zegt ze, “met een hond ook spreken de mensen je rapper aan.  Hoe  heet hij?, vragen ze dan.  Vanwaar komt hij?”

Volgens haar heeft dat te maken met het ongemak dat mensen voelen als ze  tegenover een blinde komen te staan.  “Als je alleen een stok meedraagt,  moeten ze al meteen over jou beginnen te praten.  En dat vinden ze  blijkbaar te persoonlijk.”

Dat ze, ergens onderweg, naar het toilet zou moeten, probeert Adeline te  vermijden.  “Bono kent, voorlopig, alleen de WC op Brussel Noord.”

Bang voor een plotse wilde staking op het spoor, is ze niet.  Voor een  eventuele panne evenmin.  “Als dat nodig is, krijg ik wel hulp”, maakt ze  zich sterk.

“Brussel Noordstation”, klinkt het door de wagon en de trein vertraagt.

“Right”, commandeert Adeline als we zijn rechtgestaan.  Daarmee geeft ze  voor de hond de richting aan.  Het dier werd hier geboren maar kreeg zijn  opleiding in het Engels.

Dit keer is het eerst de blinde die over het trapje de trein uitstapt.  Pas  dan volgt Bono.  “Als het perron te diep ligt, is er kans dat hij me, aan  de riem, meesleurt.”

“Find steps” (zoek de trappen), hoor ik haar zeggen als we de hoek naar het  onderliggende station om moeten gaan.

“Goed jongen.  Goed zo.”

“Hij moet af en toe een pluimpje krijgen.  Een hond die niet beloond wordt,  blijft z’n best niet doen.”

Opnieuw is het, aan de steile trap, Adeline die voor de hond uitgaat en dit keer  zelfs het handvat loslaat.  “Trappen zijn soms gevaarlijk.  Zo heeft  hij het gemakkelijker en ik heb de leuning.”

“Find door” (zoek de deur).

Met een slalom aan slakkegang, tussen mensen en valiezen door, stapt de hond  kwispelend voor ons uit.  Af en toe omkijkend, of de verslaggever wel  volgt.

“Kan je langs mij komen lopen?   Dan weet hij dat je bij ons bent.”

Geblaf opeens, van een Duitse herder, ergens in een hoek, en even is Bono de  kluts kwijt.

Terwijl hij naar rechts afwijkt en langs een rij lage banken in de richting van  zijn soortgenoot wil, stoot Adeline onzacht tegen de lage hindernissen.

“Hij wil al eens spelen als hij andere honden ziet.”

“Left” geeft de vrouw koelbloedig een correctie aan.  “Left jongen.   Left.”

Je zou er bijna bij vergeten dat zij het is die blind door het leven gaat.

– Of zij het station, heel de weg naar het werk eigenlijk, van buiten kent?
“Ongeveer ja.”

Bekommerd

Op de bus richting Zellik, stuiven enkele jonge gasten nonchalant door de smalle  gang.  Wat er zou gebeuren als dat jonge gespuis op Bono’s poten gaat  staan?
Adeline: “Dan trekt hij die bedaard terug.”

Mensen zijn meestal nogal erg bekommerd om de hond, is haar ervaring.

“Meer soms om hem dan om mij.”

Het zit haar duidelijk nog hoog: die keer dat, in deze bus, een wesp nijdig rond  haar oren begon te zoemen.  Sinds zij met een stukje vlees dat zij in de  mond stak, ook een wesp binnenkreeg, is Adeline daar doodsbang voor.  “Ik  voelde opeens iets op mijn been en sloeg maar ze stak me nog in m’n hand.   De wesp was weg maar ik wist niet waar.  En niemand die mij dat vertelde.   Ik was bang.”

In haar stem ligt geen echt verwijt, “want waarschijnlijk heb ik alleen maar  pech gehad.”

Met haar vorige hond is het gebeurd dat het dier onderweg ziek werd, in de trein  en de bus last had van diarree en braken.  Sindsdien draagt Adeline altijd  een paar vellen keukenrol mee.  “Ik ruim alles zelf op.  Dat de mensen  dan vies kijken, kan wel.  Maar dat zie ik toch niet.”

Van personeel op trein of bus heeft ze nochtans helemaal geen klagen.  “Die  doen doorgaans wat ze kunnen.”

“Is dit Zellik?”, vraagt ze aan de chauffeur, net voor die begint te vertragen.

“Yup”, zegt die.

Van de bus af, bij het verkeerslicht aan een kruispunt, heeft Bono opeens meer  aandacht voor het pispaaltje van een soortgenoot en wordt hij duidelijk ook  tegen het lage muurtje langs de weg de geur van een andere hond gewaar.   Liefst van al zou hij het hoekje om en een open deur binnengaan.

“Mag niet.  Foei.”

Adeline staat geprangd tussen een laag hekje en de brievenbus tot de hond zich  weer herstelt.

Aan het kruispunt houdt ze vertwijfeld halt.

“Het knopje om het voetgangerslicht op groen te laten springen, kan ik nooit  vinden.  En trouwens: ik zou het toch niet zien.  Ze moesten hier een  rateltikker hangen die werkt zolang het groen is.”

“Pardon” zegt een zwarte jongedame die passeert, “weet u hier soms de Brusselse Steenweg?”

Adeline knikt en lacht: “Dat is hier.”

“Dat gebeurt wel meer ja, dat mensen mij de weg vragen.”

Terwijl de vrouw zich weer op het geluid concentreert, ijlt een fietser bijna  tegen de kop van de hond voorbij.

“Forewards”, gebiedt ze nadat een chauffeur voor ‘het rood’ bruusk op de remmen  is gaan staan.  Bono weet duidelijk de weg, houdt telkens halt op de hoge  stoep, wacht tot zijn meesteres ‘bij’ is, en stapt gezwind richting Transkript vzw.

Als de secretaresse daar voor de directrice een kop koffie brengt, heeft die de  telefoon al vast en is Bono verdwenen in een mand onder een tafel in de hoek.   “Als hij hier komt, weet hij dat z’n bedje is gedekt.  Daar ligt hij de  hele dag.”

Straks, als het werk erop zit – soms is dat vijf uur, soms zeven, of acht ook al  – zullen vrouw en hond met hun tweetjes weer de helling afgaan, de bushalte  zoeken en richting Noordstation rijden.

Adeline weet nu al dat het dan veel drukker zal zijn, dat kinderen en jongelui  de bus in zullen palmen.

Ze zullen, als ze haar zien, toch wel plaats maken en haar laten zitten, durf ik  veronderstellen.

Adeline: “In onze opvoeding was dat ingebakken, maar tegenwoordig zijn de mensen  niet meer zo joviaal.  Soms zijn er reizigers die rechtstaan en hun plaats  afstaan.  Maar praktisch altijd zijn dat de oudere…”

Ghislain TRUYERS

Delen
Share on Facebook0Tweet about this on Twitter0Share on Google+0Share on LinkedIn0Email this to someonePrint this page

  1. Geleidehond leert manieren in Ledeberg18-03-2019 07:03:10
  2. Voor het eerst wordt geleidehond-puppy in Gent opgevoed15-03-2019 07:03:17
  3. “Ik mag me niet te hard aan een hond hechten”04-03-2019 08:03:56
  4. “De liefde van dieren is onvoorwaardelijk”06-12-2018 08:12:04
  5. Twintig blindengeleidehonden krijgen nieuw baasje17-11-2018 08:11:32
  6. Frank en hond Simba onafscheidelijk duo29-10-2018 07:10:09
  7. Dertig mensen op wachtlijst voor blindengeleidehond29-04-2018 07:04:45
  8. Omdat ze bijna blind is, kreeg Patricia (50) hulphond Diaz30-03-2018 06:03:39
  9. Minder lang wachten op minder dure honden01-01-2018 08:01:44
  10. Nieuw boek Marina Defauw steunt blindengeleidehonden18-11-2017 12:11:35
  11. “Binnen blijven is geen optie voor mij”13-10-2017 07:10:53
  12. Annelies traint blindengeleidehonden16-06-2017 12:06:37
  13. Vrouw moet blindengeleidehond afstaan15-06-2017 07:06:16
  14. Er is een groot tekort aan blindengeleidehonden15-06-2017 07:06:13
  15. Tuinbouwschool overhandigt eerste blindengeleidehond15-06-2017 07:06:51
  16. Overhandiging 13 blindengeleidehonden15-06-2017 07:06:23
  17. Okra Schulen bezoekt opleidingscentrum voor blindengeleidehonden15-06-2017 07:06:47
  18. Kiwanis steunt opleiding geleidehonden15-06-2017 07:06:05
  19. Bommetjes door leerlingen leiden tot sterfte en paniek bij huisdieren15-06-2017 02:06:16
  20. Nieuwe huisvesting en kennels voor Belgisch Centrum Geleidehonden14-06-2017 09:06:06
  21. Werken voor een goed doel: het Belgisch Centrum voor Geleidehonden14-06-2017 09:06:02
  22. Blindengeleidehond Xpencer herstelt langzaam van zijn hernia14-06-2017 09:06:47
  23. Van pup tot assistent-directeur Ouderenzorg: een blitzcarrière voor blindengeleidehond Diaz11-06-2017 10:06:01
  24. “25.000 euro voor één geleidehond”27-04-2017 04:04:18
  25. ‘Met Mattice aan m’n zij ben ik veel mobieler’27-04-2017 07:04:13
  26. Frans Martens (60) is puppypleegouder van blindengeleidehonden23-02-2017 11:02:55
  27. Blindengeleidehond Xpencer komt niet meer naar huis11-02-2017 09:02:29
  28. “Ik voel opnieuw mijn handicap”06-12-2016 09:12:05
  29. Blindengeleidehond Xpencer plots verlamd02-12-2016 12:12:59
  30. Hondenzegening in de Sint-Rochuskapel24-08-2016 09:08:57
  31. Blind, actief en zelfstandig17-07-2016 08:07:06
  32. Groot tekort aan blindengeleidehonden27-04-2016 09:04:19
  33. Geleidehond Xpencer aan het werk in Antwerpen01-03-2016 08:03:56
  34. Frans leidt zevende blindengeleidehond op19-01-2016 08:01:07
  35. Nieuwe huisvesting en kennels voor Belgisch Centrum Geleidehonden27-11-2015 05:11:42
  36. ‘We vormen met zijn drietjes een fijne roedel’20-11-2015 08:11:29
  37. Tienen – Kiwanis steunt goede doelen09-10-2015 08:10:50
  38. Centrum voor Geleidehonden verhuist naar voormalig hotel04-10-2015 08:10:03
  39. Belgisch Centrum voor Geleidehonden opent in voormalig hotel Beukenhof03-10-2015 09:10:12
  40. Limburgse hond en baasje winnen Britain’s Got Talent02-06-2015 06:06:15
  41. Ons huiswerk bracht 10.700,00 euro op voor het goede doel!29-05-2015 07:05:25
  42. Academie zet zich in voor Belgisch Centrum voor Geleidehonden22-03-2015 02:03:30
  43. VTM Nieuws Tekort geleidehonden10-03-2015 09:03:23
  44. Robin (zoon van Monique) & blindengeleidehond Xena10-03-2015 09:03:55
  45. Pascal met geleidehond Gizzy10-03-2015 09:03:57
  46. Opleider blindengeleidehond gratis op bus10-03-2015 09:03:25
  47. Melissa maakt kalender ten voordele van het Belgisch Centrum voor Geleidehonden10-03-2015 08:03:43
  48. Joyce De Ceulaerde10-03-2015 08:03:15
  49. BCG-puppydag op Karrewiet10-03-2015 05:03:54
  50. Back on Stage schenkt 3000 euro aan Belgisch Centrum voor Geleidehonden08-10-2014 09:10:08
  51. 100ste blindengeleidehond29-09-2014 12:09:19
  52. Prins Laurent overhandigt 100e hond opgeleid door het Belgisch Centrum voor Geleidehonden28-09-2014 03:09:10
  53. DE PLUIM. Belgisch Centrum voor Geleidehonden10-09-2014 08:09:07
  54. Cheque voor Centrum voor Blindengeleidehonden19-08-2014 10:08:16
  55. Intratuin overhandigt cheque 2.500 euro aan vzw Belgisch Centrum voor Geleidehonden15-08-2014 11:08:01
  56. Belgisch Centrum voor Geleidehonden in de krant29-07-2014 10:07:01
  57. School sponsort geleidehonden met pennen04-06-2014 07:06:02
  58. Leerlingen van domein Speelhof recycleren al hun oude pennen en steunt het BCG30-05-2014 07:05:14
  59. Hond als hulp28-05-2014 06:05:40
  60. Zutendaals theater schenkt cheque aan Belgisch Centrum voor Geleidehonden23-05-2014 06:05:12
  61. Zutendaals theater schenkt cheque aan Belgisch Centrum voor Geleidehonden15-05-2014 09:05:03
  62. School geleidehonden viert erkenning03-05-2014 12:05:05
  63. Nieuws van 3M – Grote Gift18-12-2013 01:12:48
  64. BCG op 2de plaats “Grote Gift 2013”17-12-2013 04:12:25
  65. Hasseltse handelaars en horeca heten assistentiehonden welkom17-07-2013 02:07:26
  66. Video: Presentatie Belgisch Centrum voor Geleidehonden vzw04-07-2013 05:07:26
  67. Peer: Blindengeleidehond Xack aan de deur gezet bij frituur17-01-2013 08:01:37
  68. Dank voor de klantvriendelijkheid10-10-2012 04:10:17
  69. Flessendopjes sparen voor Louis05-10-2012 06:10:56
  70. Honderdste geleidehond en gebruiker gevierd27-07-2012 08:07:33
  71. Video: Reportage over Kim & geleidehond Olly21-03-2012 12:03:01
  72. Hoe wordt een hond een blindengeleidehond?09-02-2012 05:02:52
  73. ‘Vuurwerk is ramp voor geleidehonden’27-12-2011 03:12:53
  74. Vandaag staat de geleidehond in de schijnwerpers05-06-2011 05:06:50
  75. “Ik wou geleidehond die geen haar verliest”05-06-2011 05:06:39
  76. Belgisch Centrum voor Geleidehonden viert 20-jarig bestaan05-06-2011 05:06:08
  77. Motards steunen blindengeleidehonden05-06-2011 05:06:34
  78. Blinden met honden naar parlement05-06-2011 05:06:46
  79. LDD steunt centrum voor blindengeleidehonden05-06-2011 05:06:04
  80. Foncé weigert klant met blindengeleidehond05-06-2011 05:06:29
  81. “De wereld is mooi dankzij Olly”05-06-2011 05:06:38
  82. Pleeggezinnen coachen blindengeleidehonden05-06-2011 05:06:58
  83. “Dankzij mijn hond kan ik weer zelfstandig zijn”05-06-2011 05:06:30
  84. Assistentiehonden mogen voortaan overal binnen05-06-2011 04:06:05
  85. Franni begeleidt Jul op wandeltocht door Haspengouw05-06-2011 04:06:33
  86. Dany krijgt nieuwe blindengeleidehond05-06-2011 04:06:29
  87. Frank Pletinck krijgt eerste blindengeleidehond05-06-2011 04:06:10
  88. Nieuw jasje voor blindengeleidepups05-06-2011 04:06:00
  89. Geleidehond Enka gaat met pensioen05-06-2011 04:06:39
  90. Blindengeleidehonden blij met 1.200 wandelaars Partnerwalk05-06-2011 04:06:07
  91. “Het is een perfect paar”05-06-2011 03:06:52
  92. De Portrettentrekker – Gert Basteleus05-06-2011 03:06:17
  93. Herder Franni stapt met blind baasje mee in hondenwandeling05-06-2011 03:06:05
  94. Africhters blindengeleidehonden reizen voortaan gratis met De Lijn05-06-2011 03:06:35
  95. “Zonder hond heb ik geen ogen”05-06-2011 03:06:05
  96. Elf honden krijgen blinde baas05-06-2011 03:06:46
  97. Claire Lijnen test Bumper uit05-06-2011 03:06:49
  98. “Olly opende mijn wereld”05-06-2011 03:06:42
  99. Willy Van Thielen krijgt nieuwe blindengeleidehond05-06-2011 03:06:20
  100. Te weinig geld voor geleidehonden05-06-2011 03:06:23
  101. Vier pleegouders voor blindengeleidehonden05-06-2011 03:06:10
  102. Vierhonderd honden wandelen rond Hern05-06-2011 03:06:33
  103. Geleidehonden op bezoek in het Vlaams parlement05-06-2011 03:06:44
  104. Lionsclub Twee Neten sponsort opleiding voor blindengeleidehonden05-06-2011 03:06:43
  105. “Hond is mijn zicht maar ik moet de weg wijzen”05-06-2011 03:06:56
  106. Kiwanis schenkt blindengeleidehond Kasper aan Inge05-06-2011 03:06:15
  107. Een blinde studente klaagt een pizzarestaurant aan omdat ze niet naar binnen mocht met haar geleidehond05-06-2011 03:06:47
  108. “Quest is al vijf jaar mijn rechterhand”05-06-2011 03:06:26
  109. Blinde liefde tussen Leen en haar hond05-06-2011 03:06:08
  110. BV’s zetten zich in voor blindengeleidehonden05-06-2011 02:06:32
  111. Kris en Izar zijn onafscheidelijk duo05-06-2011 02:06:28
  112. Blindengeleidehonden worden met sticker verwelkomd in Zottegemse winkels05-06-2011 02:06:45
  113. “Nieuwe toekomst met Gizzy”05-06-2011 02:06:20
  114. Kleuters vasten voor geleidehond05-06-2011 02:06:45
  115. Groot tekort aan blindengeleidehonden05-06-2011 02:06:01
  116. “Ben geeft me vrijheid”05-06-2011 02:06:40
  117. “We gaan zelfs met de hond naar het toilet”05-06-2011 02:06:20
  118. De blindengeleidehond: Hulp op straat en trouwe kameraad!05-06-2011 02:06:28
  119. “Dankzij mijn geleidehond Enka bloeide mijn wereld weer open”05-06-2011 02:06:49
  120. Centrum geleidehonden krijgt 10.000 dollar05-06-2011 02:06:03
  121. Dany Putteman heeft een blindelings vertrouwen in zijn hond05-06-2011 02:06:36
  122. “Intens gelukkig met mijn hond”05-06-2011 02:06:31
  123. Tuinwijk05-06-2011 02:06:05
  124. Geleidehond als beschermengel05-06-2011 02:06:37
  125. “Geen respect voor blinde”05-06-2011 02:06:39
  126. “Boekentassen zijn echte obstakels”05-06-2011 02:06:57
  127. Mariëtte en Winny, een onafscheidelijk paar05-06-2011 02:06:35
  128. Een trouwe begeleider voor Nathalie05-06-2011 02:06:19
  129. Dany is trouwe gezel kwijt05-06-2011 02:06:47
  130. Gewend te gehoorzamen05-06-2011 02:06:28
  131. Africhten geleidehond kost half miljoen05-06-2011 02:06:55
  132. De pendelaar met witte stok – Hond leidt blinde Adeline Valkenborg door hindernissenparcours05-06-2011 02:06:40
  133. 2.300 km fietsen om slechtzienden te steunen05-06-2011 02:06:10
  134. Blinden en slechtzienden in kijker op familiedag05-06-2011 02:06:17
  135. Loes wijst de weg05-06-2011 02:06:13
  136. “Mijn hond is mijn vrijheid”05-06-2011 02:06:58
  137. Labradors in hondenweer05-06-2011 02:06:40
  138. Automobilisten hebben te weinig respect voor blinden05-06-2011 02:06:19
  139. “Een geleidehond maakt de blinde onafhankelijk”05-06-2011 02:06:06
  140. Puppy’s nemen trein als blindengeleiders in spe05-06-2011 02:06:49
  141. Blinde Leen Opsteyn uit Lanaken is moeder van vijf kinderen05-06-2011 11:06:43
  142. Blind koppel Karla Van Eyck en Dany Putteman leiden gelukkig gezinsleven05-06-2011 10:06:55
  143. “Door lift trappen vermijden”29-05-2011 12:05:07
  144. VUB-restaurant in het nieuw29-05-2011 12:05:51

Laatst bijgewerkt op 2 september 2012 – 14:21