In de tijd dat ik naar het kleuterklasje zou gaan, was er net een pilootproject gestart de Gemeentelijke Basisschool Schransdries in Beerse nl. om andersvalide kinderen te integreren in de maatschappij. Mijn ouders zagen dat wel zitten en dus ben ik tot en met het 6de leerjaar steeds naar hetzelfde schooltje gegaan, wat mij zeer beviel. Ik had veel vrienden en vriendinnen en was een middelmatige leerling.
Ik heb geen GON- of
andere begeleiding gekregen en mijn boeken en toetsen werden niet vergroot, wat ik later wel als een gemis ervaren heb omdat ik toch een stuk trager was dan de andere leerlingen. Maar mijn omgeving en ik wisten nu éénmaal niet dat het bestond ...
Ik herinner mij ook nog de lessen "schoonschrift". De leraar schreef dan op het bord een stuk tekst dat je zo mooi mogelijk moest overschrijven; maar omdat ik het bord bijna niet zag, leverde dat veel problemen op. Totdat de leraar besloot om alles vooraf reeds in mijn eigen boekje te schrijven, zodat ik het alsnog kon overschrijven.
Breien, naaien, tekenen en knutselen, daar bakte ik dan weer helemaal niks van. Van een bepaalde lerares kreeg ik op een bepaald moment een vergrotingsloep waarmee ik dan toch al een beetje kon tekenen maar de andere dingen zijn mij eigenlijk nooit goed gelukt. Lichamelijke Opvoeding en zwemmen waren moeilijk voor me, vooral omdat de lerares niet echt begreep dat ik visueel andersvalide was en dus moest ik alle dingen zoals bijvoorbeeld ook evenwichtsoefeningen op een balk meedoen, of ik mocht niet zwemmen aan de kant van het zwembad, en dat viel toch wel serieus tegen. Maar al bij al heb ik daar een mooie schooltijd achter de rug.
In het 6de leerjaar werden testen afgenomen door het toenmalige PMS. Daaruit bleek dat ik best een technische- of beroepsrichting kon studeren. Een moderne- of latijnrichting kon ik best niet kiezen omdat ik "te traag was". Tja ... ik had had geen enkel hulpmiddel en dus had ik inderdaad erg traag mijn testen afgemaakt ...
Ik wist zeker dat ik gewoon onderwijs wou doen en besloot om Handel te gaan studeren aan het Immaculata Instituut te Oostmalle. Ik wilde later iets met talen doen en dus lag mijn keuze toen al vast: Ik zou Secretariaat-Talen gaan studeren.
Mijn eerste 2 jaar middelbaar onderwijs verliepen goed, maar het kostte me heel wat moeite. Van sommige vakken was ik er maar met de hakken over de sloot door (Aardrijkskunde, Biologie, Wiskunde). Ik had moeite met alle kleine cijfertjes en lettertjes en mijn beperking begon me meer en meer parten te spelen. Op het einde van het 2de middelbaar waren mijn schoolresultaten zo onrustwekkend dat er in overleg met het PMS besloten werd dat ik best voor hulpmiddelen kon gaan zien en dat ik beslist GON-begeleiding nodig had. Mijn integratie verliep ook niet zo heel vlot. Ik werd vaak gepest omdat ik dichter bij het bord moest zitten, omdat ik letterlijk met mijn neus in de boeken zat, omdat ik mensen letterlijk niet zag staan of voor iemand anders voorhield enz. Mij verweren deed ik niet echt want ik was te verlegen en durfde niet veel.
Vanaf het 3de middelbaar Handel-Talen kreeg ik dan
GON-begeleiding (Geïntegreerd ONderwijs) vanuit het Koninklijk Instituut Woluwe (een blindeninstituut), wat een echte opluchting voor me betekende. Ik behaalde betere resultaten en werd ook zelfzekerder. De gesprekken tussen mijn GON-begeleidster deden me goed en ik was erg blij met o.a. de speciale Aardrijkskundekaarten, de grotere Biologietekeningen en de groter uitgetypte cursus Wiskunde. Verder kwam het secretariaat op het lumineuze idee om mijn cursussen in A3-formaat om te zetten, wat een heel intensieve taak was maar het hielp me veel vooruit. Ik leerde in dat jaar ook nog
stoklopen en
braille, ik kreeg
verschillende brillen,
een kijkertje enz. Het was een erg druk jaar maar de positieve resultaten waren er dan ook.
In het 5de en 6de middelbaar koos ik de richting Secretariaat-Talen wat volgt op Handel-Talen. De integratie verliep toen al een stuk vlotter dan in het begin van mijn middelbaar en ik had echt zin om naar school te gaan. In het 6de middelbaar heb ik 1 week stage gelopen aan de receptie en telefonie van het Stadhuis van Turnhout. Die stage paste in het kader van de Geïntegreerde Proef (GIP). Dat was een fijne stage maar ik vond van mezelf, en dat vonden anderen ook, dat ik toch nog niet volwassen genoeg was om te gaan werken.
Na mijn 6de middelbaar wilde ik aanvankelijk verder studeren maar het PMS zag dit minder zitten, en mijn ouders stonden er ook niet echt voor te springen. Ik had toch goed mijn best gedaan tijdens mijn stage waarom zou ik niet kunnen beginnen werken? Gelukkig kreeg ik het toch nog klaar dat ik nog een jaartje verder mocht studeren aan het Immaculata Instituut. Ik besloot om 7 TSO KMO-Administratie te proberen. Dat was wel een zwaar maar plezant jaar: 10u Boekhouden per week (terwijl ik voor het laatst in het 4de middelbaar Boekhouden gehad had!) en een mini-onderneming, 6u Informatica per week (joepie!!!) en voor de rest nog veel talen en wat Godsdienst (en gelukkig geen Wiskunde en wetenschappelijke vakken meer!).
We hadden ook 1 dag verplichte stage per week (vrijdag) en die heb ik in het GielsBos te Gierle gedaan. Dat is een instelling waar ongeveer 255 mensen met een (zware) verstandelijke handicap verblijven. Ik deed werk op verschillende afdelingen: Het directiesecretariaat, de personeelsdienst, de administratiedienst, de telefonie en later ook de ATB-dienst (die werd toen net opgericht!). Die stage was heel leerrijk en plezant, maar ook toen voelde ik me nog wat jong om te gaan werken. Qua integratie had ik toen een schitterend jaar: Mijn buurmeisje zat ook bij me in de klas en we waren in het totaal maar met 6 studenten! En mijn leerkrachten waren echt de max!
Werkkriebels had ik op het einde van mijn 7de middelbaar nog niet echt maar ik had wel de kriebeltjes voor het studeren te pakken! Wonder boven wonder mocht ik, na een interventie van mijn ergotherapeute uit het Revalidatiecentrum voor Slechtzienden te Leuven, toch verder studeren! Ik was reeds bij de eerste infodag van de
Katholieke Hogeschool Kempen (KHK) te Turnhout aanwezig en de richting A1 Secretariaat-Talen
trok meteen mijn aandacht. Ik besloot de stap te aan te gaan en dus
startte ik in 1997 aan mijn eerste jaar. Ik had ondertussen een laptop en
vergrotingssoftware aangevraagd en goedgekeurd gekregen van het Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap.
De school bezat een grote monitor waar ik mijn laptop op kon aansluiten. Ik zat vooraan in de klas en dus stond de monitor op een "karretje" van de diaprojector. Zo kon ik dat ook gemakkelijk verplaatsen. GON-begeleiding had ik toen helaas niet meer omdat de toenmalige directeur vanuit Woluwe had besloten om geen begeleiding van hogeschoolstudenten te doen. Maar ondertussen is er wel begeleiding voor hogeschoolstudenten en neemt het aantal zelfs elk jaar toe. In Turnhout had ik ook geen enkele andere begeleiding. Toch trok ik goed mijn plan: Ik had enkele goede vrienden die me goed verder hielpen, mijn docenten waren ook fantastisch behulpzaam en ik had ook een heerlijke directeur waar ik altijd terecht kon wanneer een probleem zich voordeed.
Ik koos in het 2de jaar de optie Zakelijk Vertalen en Tolken Nederlands/Engels/Frans/Duits; echt een studie die mij lag. In mijn laatste jaar moesten we een verplichte stage van 12 weken afleggen en dat mocht ook in het buitenland. Ik koos ervoor om ... naar Cachan (Frankrijk) te trekken!!!
Meer info hierover vind je op de aparte pagina rond Cachan.
Al in mijn laatste jaar trof ik veel voorbereidingen want ... ik droomde van een universitair diploma. Ik wilde echt vertaalster worden en met een diploma "Zakelijk Vertalen en Tolken" is dat de dag van vandaag niet zo gemakkelijk. Ik ontdekte tijdens mijn voorbereidingen dat ik weer GON-begeleiding kon krijgen (omdat ik aan een hogeschool zou verder studeren) en dat ik ook recht had op
pedagogische begeleiding. Er werden reeds contacten gelegd voor het omzetten van mijn
boeken in grootdruk want met A3-formaat zou het nog moeilijk haalbaar zijn;-).
In september 2000 begon ik dan met een bang hartje aan een nieuwe uitdaging: Vertaler/Tolk Nederlands/Duits/Frans aan de Lessius Hogeschool te Antwerpen. Maar het is allemaal heel goed meegevallen en iedereen deed hard zijn best om mij welkom te doen voelen: Profs, medestudenten, GON- en pedagogische begeleiders, kotgenoten (ja, ik zat op kot in Antwerpen), enz.
Toch verliep niet alles vlekkeloos en besloot ik om eind september 2001 (1ste lic.) te stoppen met de school.
Ik was in juni 2001 geslaagd in 1ste zit met erg mooie punten. Maar ik had er zo ontzettend veel moeite voor moeten doen en mijn energie was op het einde van het academiejaar helemaal op. Mijn boeken werden omgezet in grootdruk, maar enkele boeken bleven maar weg, zo ook 2 van mijn belangrijkste grammaticavakken. Nu moet u weten dat grammaticaboeken de hoeksteen zijn voor elk ander taalvak. Ik kon mij er moeilijk bij neerleggen dat mijn boeken pas "de laatste moment" of pas in de grote vakantie of later zouden komen en werd er ziek van.
Ondertussen waren ook mijn ogen achteruitgegaan en kon ik alleen nog met zeer veel moeite mijn grootdrukboeken lezen; dat ging enorm traag en eigenlijk veel te traag voor mijn studies. Eigenlijk moest ik omschakelen naar braille, maar dat ging ook al helemaal niet vooruit want dat had ik nog maar net terug opgerakeld. Ik ben van half maart tot half mei dan niet meer naar school geweest, zodat ik de andere boeken - die ik wel had - kon instuderen voor mijn examens, ik had er anders geen tijd voor. Als ik van school kwam, was ik kapot en kon ik niks meer doen. 't Was 't één of 't ander, en ik heb dus gekozen om niet meer naar school te gaan en de rest dan wel te leren. Uiteindelijk heb ik gehaald, maar met een diepe zucht: Ik was op, totaal op: Geestelijk en lichamelijk. Naar braille omschakelen wilde ik niet en dus vond ik het beter om werk te gaan zoeken: Ik wilde gaan werken, vervolgens alleen gaan wonen enz.
Voilà, dat waren dus de belangrijkste redenen waarom ik gestopt ben met de school. Het is en blijft natuurlijk een spijtige zaak dat ik mijn studies heb stopgezet maar de drang om te blijven leren is er wel gebleven en wie weet ga ik toch ooit nog eens in de boeken kruipen:-).
Zo, dit was een beschrijving van mijn schoolcarrière.
Home
