Sla de navigatie over en ga naar de inhoud
Home Nieuw Over mezelf Geleidehond Ooginfo Hulp Omgangstips 100 vragen Artikels Video's Blindenscheurkalender Facebook PC/Internethulp (BlindSupport) Gastenboek Links Contact Sitemap
Aanpassingen
Algemeen & Varia
Buitenland
Geleidehonden
Handicap & Integratie
Humor
Kunst & Cultuur
Lectuur & Literatuur
Medisch
Mobiliteit
Onderwijs & Begeleiding
Optiek
Sport & Spel
Web
Werk

BlindSurfer, toegekend op 15 december 2002
BlindSurfer, toegekend op 15 december 2002



     

"Ik zie het niet zitten om nu op pad te gaan"

Bron: Gazet van Antwerpen
14 januari 2010

"De weerman voorspelde ijzel voor vandaag (gisteren, red.), dus moest ik me voor de eerste keer afmelden", vertelt Luc (45).  Normaal gaat hij overdag naar De Markgrave om bijvoorbeeld te sporten of te computeren.  "Ik ben volledig blind.  Als het ijzelt, kan ik echt niet alleen buitenkomen."

We gingen zelf even mee op stap om te zien waar de problemen zich voordoen.  "IJs is verraderlijk: als ik het voel is het eigenlijk al te laat", legt Luc uit.  "Als ik val, is het voor mij niet moeilijker om op te staan.  Alleen als ik veel bagage bij me heb, dan wel.  Dan valt er misschien iets uit mijn tassen en dat zie ik niet.  Voor mij is het lastig om die spullen dan bij elkaar te rapen."

Herkenningspunten

Het lastigste tijdens deze dagen is dat alles ondergesneeuwd ligt.  Zo ook de oriëntatiepunten van Luc.  "Die voel ik nu bijna niet met mijn stok en dat is wel erg lastig."

Op plaatsen waar er nog sneeuw op de stoep of in de goot ligt, is het trouwens voor Luc extra moeilijk om de straat over te steken.

Luc heeft geen blindengeleidehond om hem te vergezellen.  "Op straat is de hond bezig met zijn werk.  Maar zodra hij hier binnenkomt, zou hij beginnen spelen.  Ook moet je hem uitlaten en heeft hij veel verzorging nodig.  Nu zou ik bijvoorbeeld de sneeuw van tussen zijn poten moeten halen."

Luc wil zoveel mogelijk zelfstandig doen, maar laat zijn stoep nu toch schoonmaken door anderen.  "Dat zelf doen?  Nee, dat zie ik niet zitten."

Antwerpen is ook zonder sneeuw slecht begaanbaar voor blinden.  "Bij verkeerslichten is er geen rateltikker en er zijn nergens ribbels die je de weg wijzen of duiden op bijvoorbeeld het einde van het metroperron", zegt Luc.  "De ergste plaats is toch wel het Centraal Station.  Het is te groot, daardoor vind ik de weg niet.  En het personeel is niet altijd behulpzaam.  Berchem is goed te doen.  Je stapt uit onder het viaduct en volgt vanaf daar de muur.  Hoe ik het juiste perron vind?  Ik vraag het aan mensen.  Als het niet druk is, moet ik dan soms lang wachten tot iemand me helpt."

"Van de twintig tot vijfentwintig bezoekers melden er zich met de gladheid zo'n vier tot tien af", vertelt Colette Verstrepen van dagcentrum De Markgrave.  "Sommigen wonen in ons centrum, maar anderen moeten vanuit Limburg met het openbaar vervoer naar onze dagactiviteiten komen.  Die zien dat met dit weer echt niet zitten.  Wij kunnen ze helaas enkel tegemoetkomen, als ze hier aankomen in Antwerpen."

"Het valt niet mee voor mensen met een visuele handicap om hulp te vragen.  Dat moeten ze vaak doen en soms voelen ze zich dan tot last."

Karlijn KUIJPERS
Marc DE SWERT

Terug naar boven

Naar vorige pagina
Inhoud van deze site

Laatst bijgewerkt op: 07 August 2010 13:50:58
[einde pagina]

U bent bezoeker nummer:
Statistieken