Mechelse verpleegster helpt zieke kinderen in haar geboorteland één van de gelauwerden van de Stichting Roeping is Mahjouba Hamddan Lachkar
(30). Deze verpleegster spendeert al haar vrije tijd om Marokkaanse
kinderen met suikerziekte een betere behandeling te garanderen. "Anders
dreigt voor velen blindheid of zelfs de dood."
Mahjouba Hamddan Lachkar (30) is geboren in Marokko maar getogen in Mechelen.
Ze werd verpleegster en werkt nu in het Academisch Ziekenhuis van de Vrije
Universiteit van Brussel. Maar de jaarlijkse vakantie ging met het gezin
naar het stadje Tetouan in het Noord-Marokkaanse Atlas-gebergte.
"Het viel het me op dat mijn geboortestreek erg achtergesteld was. Voor
armere gezinnen is de toestand schrijnend. Ik ben sociaal verpleegster en
gespecialiseerd in het behandelen van suikerziekte bij kinderen, zegt Mahjouba.
"Hier weet men hoe die ziekte te behandelen. De kinderen kunnen hier
normaal ontwikkelen. Ze kunnen hier zelfs sport doen. Maar in
Marokko is men helemaal niet geïnformeerd. Suikerziekte kent men er niet.
Als kinderen tijdens het sporten flauwvallen wegens suikertekort, dan gaan de
ouders met het kind niet naar de dokter. Men houdt ze gewoon thuis.
Maar een slechte behandeling van suikerziekte van kinderen kan later erge
gevolgen hebben. Het kan leiden tot blindheid en amputaties omdat wonden
slecht genezen. En zelfs tot de dood.
Moeders opleiden
Tijdens haar vakantie in Marokko viel het Mahjouba op dat er in haar thuisstad
inderdaad veel blinde mensen zijn. Ze probeerde daar zelf iets aan te
doen. "Ik probeerde financiering te vinden voor de plaatselijke
organisatie SOS Diabetes. Die had 82 suikerzieke kindjes onder haar hoede.
Maar omdat er veel te weinig geld was, is de behandeling niet optimaal.
Een dosis insuline is goed voor twee weken."
"Maar in Noord-Marokko moet men er drie weken mee voort kunnen. Ook de
ouders weten niet hoe daarmee om te gaan. Dankzij de beurs van de
Stichting Roeping ga ik nu na de zomer mensen opleiden die de Marokkaanse
moeders moeten opleiden om goed om te gaan met suikerziekte. Wij zouden de
volledige behandeling van 40 kinderen op ons nemen. De beurs is voor mij
de bekroning van het werk van anderhalf jaar. Al die tijd heb ik al mijn
vakanties opgeofferd voor dat project in Marokko. Ik heb ook samen met
professor De Schepper van de VUB de toestand in kaart gebracht. Deze zomer
ga ik voor het eerst naar Marokko werken nà mijn vakantie. Bovendien zijn
dankzij de erkenning van het project door het Vlaams Internationaal Centrum
giften nu ook fiscaal aftrekbaar.
Home
